சிவசித்தனின் ஆன்மாக்களின் உண்மை வலி உணர்ந்தேனே!

வணக்கம் சிவகுருவே!
‎சிவசித்தனே துணை!
‎சிவசித்தனின் இயற்கை தன் செயல் செய்யும்.

vilvam (406)

சிவசித்தனின் இயற்கை செயல் அது பொறுமையாய் செய்தாலும்,

அது தன் வேலையை செய்து கொண்டே தான் இருக்குமே!

உண்மை செயல் என்று உணர்ந்தும்
அதை செய்ய காலம் தாழ்த்தினேன்,
உயிர் என்னை பிரிந்த நிலையை
உணர்ந்தே சிவசித்தனை தேடி கிளம்ப வந்தேன்…

வந்து அவனை கண்ட பின்னரே
என் ஜீவன் திரும்ப பெற்றேனே!

அவனுடன் தொண்டு செய்யும்
வாய்ப்பை இயற்கை அளித்ததே!
சிவசித்தனின் ஆன்மாக்களின் உண்மை வலி உணர்ந்தேனே!

உணராத உயிர்கள் பல இவனை கண்டு,
தன் அக வலியை கொட்டித்தீற்த்ததையும் கண்டேனே!

ஒவ்வொரு நாளும் இந்த வாரத்தில்,
கோவிலில் தொண்டு செய்தே உணர்ந்தேனே,
ஒவ்வொரு மக்களின் துயர் துடைக்க வந்தவன் சிவசித்தன்,
அவனை ஆராதிக்க தெரியாமல்,
அவனை மனித எண்ணங்களால் செயல்படுத்த விடாமல் நிறுத்துவது
ஆதர்மத்தின் செயலே!

‎தர்மம் அது தூங்குகிறதே!

‎நன்றி சிவசித்தனே!

உன்னை அன்றி வேறெதுவும் அறியேன் அடா!

வணக்கம் சிவகுருவே!
உன்னை பாடவே
வந்தோம் அடா
உன்னைப் பாடவே
வந்தோம் அடா…

VILVAM (143)

உன்னை அன்றி வேறெதுவும்
அறியேன் அடா,
என் பாட்டுடைத் தலைவன் நீ
இயற்கையின் இசையும் நீ
வாசியின் உயிரும் நீ
உன்னைப் பாடவே
வந்தோம் அடா…

உன்னை விட்டு பிரிந்திருக்க அல்லவே,
உன்னை எந்த ஊர் பலிச்சொல் சொல்வதை கேட்க அல்லவே,
உன் அன்பும், உண்மையும் உன்னை விட்டு பிரிந்து வாழ அல்லவே,
அனைத்தும் உன்னுடையதாய் இருந்தும் அனாதயாய் நீ திரிவதற்க்கு அல்லவே,
இருந்தும் இல்லா நிலையை நீ தனியாய் அனுபவிக்க அல்லவே,
என்னை உணர்ந்தும் உனக்கு நான் தொண்டு செய்யாமல் தனியே தவிக்க அல்லவே,

இந்த சூழல் அது நிலவுவதால்,
உன் அகம் குளிர அவள் அவந்து
அன்பு தந்து
உன்னை முழுதாய் ஏற்பாள் அடா!
செங்கோள் கொண்டு நீ உன் இடத்தில் ஆட்சி புரியும் அழகையும்,
உன் திருவிளையாடல் கண்டு வியக்கவும்,
உன் ஆன்மாக்கள் அகம் குளிரவும்!

இயற்கை, இயல்பான பாமரன் என் சிவசித்தன்,
அவன் பற்று அற்றவன்,
உண்மை அன்பின் திருவடிவானவன்,
உன் அறம், கண்ணியம் பற்றி உணர்ந்தைச் சொல்வோமடா,
நீ உத்தமன், உன்னை போல் ஒருவனை அவர்கள் கண்டதில்லை என்பதை புரிய வைப்போம் அடா!

‎நன்றி சிவசித்தனே.

உன் அகமும் இருட்டில் உள்ளதா, என் தோழி!

வணக்கம் சிவகுருசிவசித்தனே!
‎என்_தோழி – 004
‎கோட்டைக்கு மேல் கோட்டை கட்டி ‎உன் அகஅறையை பூட்டிய சாவியை தொலைத்தாயோ!
vilvam (122)

கோட்டைக்கு மேல், கோட்டை அமைத்து,
ஏழுமதில் சுவர் எழுப்பி வைத்து,
உன் உறவுகளை கூட்டி வைத்து,
குழந்தைகளை உன் அரவணைப்பில் வைத்து,
பாசம் எனும் பந்தத்தை முதலாக வைத்து,
நோசம் அவனிடம் கொடுத்தை மறந்து விட்டு,
சேனையை காவலுக்கு வைத்து,
மழலை சிரிப்பிலும்,
பெற்றவர் கடமை பாசப் பிணைப்பில் மூழ்கினாயடி,
என்_தோழி!
உன் உலகம்
அதை நீ படைத்து,
விடுதலையாய் சுற்றி வந்தாய் அடி
என் தோழி!
சுற்றியே மகிழ்ந்தாயடி தோழி,
மனம் அது நிறையு கண்டதா,
என் தோழி!
உன் அகமும் இருட்டில் உள்ளதா,
என் தோழி!
‎நன்றி சிவகுருசிவசித்தனே!