இயற்கையின் தண்டனையைப் பெறுவது உறுதி!

வணக்கம் சிவகுருசிவசித்தனே!
‎எது எதிர்மறை எண்ணம்? – 004

sivssiththan 2 (34)

‎அன்பு
எனும் பந்தத்தால்
பிணைக்கப்பட்ட வாழும்
உயிர்களின்
உறவு வலிமையை
அவ்வுயிர்களே
அறியும்
பல சூழல்களில்
பிரிய நேரிட்டாலும்
அவை படும்துயரம்
அதை
அவர்களே அறிவர்!

அவர்களை
பிரிக்கவோ
பிரிக்க சாதகமாகும்
‎எண்ணம்
கொண்ட செயலோ
எண்ணம் கொண்டவரோ
இயற்கையின்
தண்டனையைப்
பெறுவது உறுதி!
தன் எதிர்மறைஎண்ணம்
திணிக்காமல்
தன்வழி செல்வது
அவர்களுக்கு நல்லது!
‎நன்றி சிவகுருசிவசித்தனே.

அன்பை சிவகுருசிவசித்தன் உணர்த்தினான்!

வணக்கம் சிவகுருசிவசித்தனே!
‎காலை வணக்கம் சிவகுருசிவசித்தனே!
‎உடலையும் தேகத்தையும் உணர்த்திக்காட்டி ‎உண்மையின் பொருள் விளக்கம் உணர்வாய் உணர்த்தியே

என்னைக் ‎காக்கும் சிவசித்தனே அன்பானவன்.

20131212_112447

‎உண்மை அன்பு உணர்ந்து
பிற உயிர்களுக்கு அன்பு செலுத்தி
வாழ நினைத்தால்!

பற்று அற்ற நிலையில்
பொறுமையும்,
கருணையும்
‎தியாகம் கொண்டு ‎அன்பு வெளிப்படும்!

அத்தகைய அன்பை சிவகுருசிவசித்தன் உணர்த்தினான்!

‎நன்றி சிவகுருசிவசித்தனே!

நீ கொடுத்த ‎உயிர்மெய் மொழியின் எழுத்தாய் வரைந்தேனே!

வணக்கம் சிவகுருசிவசித்தனே,
‎சிவசித்தன் திருநாமம் எழுதிய உணர்வுகள்,

20131212_112435

சிவசித்தனே,
உன் ‎திருநாமம் அதை அகம்உணர்ந்து
பொறுமையாய்
நீ கொடுத்த ‎உயிர்மெய் மொழியின்
எழுத்தாய் வரைந்தேனே!

பலதிசையில் சென்ற ‎எண்ணம்
அதை ஒன்று திரட்டியே, உன் திசையில்
எண்ணம் அற்று வரைந்தேனே
உன்னை எண்ணியே!

சிவசித்தனே,
எத்தனை முறை எழுதினேன் என்பது
முக்கியம் இல்லை,
என்று புரிந்துகொண்டேன்
எந்த அளவு உணர்கிறேன்
‎உண்மை உயிர்உணர்வின் ஆழம் அதை
அன்பெனும் நம்பிக்கை கொண்டு
ஒவ்வொரு எழுத்திலும்
எவ்வளவு ஆழம் உன்னை உணர்கிறேன்
என்பதையே நோக்கி பயணித்தேனே!
இறை ஆற்றல் அதை பாரமாய்
வலக்கை அதில் உணர்ந்தேனே
‎நெற்றி சுளிமுனை இயக்கினாயே
தலையின் பின்புறம் அழுத்தம் உணர்ந்தேனே
கண்கள் அது சொருகியே
உன் நினைவை உன் திருநாமமாய்
வடித்தேனே!

வடித்தே,
உன்னை ‎இறைஉணர்வாய்,
‎அகம் ‎தேகம் அதில் உணர்ந்தே,
அகநிறைவு காண்கிறேனே!
‎அன்பே சிவசித்தன்!

‪சிவசித்தன் திருநாமம் எழுதினேன் உணர்ந்தேன்.
சிவசித்தன் திருநாமம் அதை அகம் அதில் ஓதியவண்ணம் எழுதி,

தேகஉணர்வுகளை முகநூலில் பகிர்ந்து கொள்ளுங்கள்.

‎நன்றி சிவகுருசிவசித்தனே!

நீ அகிலத்தில் செய்ய வந்த செயலுக்கு என்னை கருவியாய் பயன்படுத்துவாயாக!

வணக்கம் சிவகுருவே!
‎சிவசித்தனின் உண்மையை உணராத நிலை
‎சிவசித்தனை முழுதாய் புரிந்தவர் யாரும் இல்லை

VILVAM (140)

உண்மையும் அன்பும் கொண்டவன்
பேரறிவை மட்டும் நம்பிச் செயல்படுபவன்,
இந்த புவியில் பிறந்து விட்டான்!

ஒவ்வொரு காலத்திலும்,
அவனைத் தேடிவந்து
பயிற்சி செய்பவர்களும்,
தொண்டு செய்பவர்களும்
அவர் அவரின் பக்குவத்திற்கு ஏற்றவாரும்,
அவர் அவர் வாழ்க்கையின் அனுபவக் கல்வியைக் கொண்டே

சிவசித்தனைப் புரிந்து கொள்ள முயற்சி செய்கின்றனர்,

புரிந்து, உணர்ந்த பின்னும்
இவனை வைத்து தனக்கு என்ன என்ன பயன் உண்டு என்று பார்பவர்களும் உள்ளனர்,
‎புகழ், ‎கவுரவம், ‎பணம் சம்பாதிக்கலாம்?
‎பூஜை,  ‎பரிகாரம், ‎ஜாதகம் போன்ற மனித எண்ணம் அதை எவ்வாறு இவன் வழியில் திணிக்கலாம்?
என்றே பலர் சிவசித்தனைச் சுற்றி இருந்தார்கள்!

சிவசித்தன் பொறுமையுடன் அவர்களும் என் ஆன்மாக்கள் என்று
மன எண்ணம் கொண்ட செயலான பூஜை செய்தே, ஒரு காலக்கட்டதில் இது தேவை இல்லை என்று அதையும் உணர்திதியே அழித்தான்!
கட்டம் பார்பதற்க்கும் அதே நிலையே,
நவகிரகங்களும் அவன் முன் செயலாகாது என்று நிரூபித்தே அதை அழித்தான்!

‎சிவசித்தன் என்றும் ‎பேரறிவோடு செயல்படுபவனே!
அதைப் புரிந்துகொள்ளும் அளவிற்கு அவனிடம் யாரும் முழுதாய் சரணடைய வில்லை என்பதே உண்மை!

சிவசித்தனே!
எனக்கு உன்னை அன்றி எதுவும் இல்லை,
நீ மட்டுதான் எனக்குத் துணை,
உனக்கு ஏற்றவாறு என்னை மாற்றிக் கொண்டு செயல் பட ஒவ்வொரு நொடியும் முயற்சி செய்வேன்,
ஒவ்வொரு நொடியும் உன் அன்பை உணர்ந்தே செயல் படுவேன்,
உன் மேல் வைக்கும் நம்பிக்கையின் ஆழம் என்ன என்பதையும் மூழ்கி உணர தயக்கம் இல்லை,
ஆனால், உன்னை தனிமையை உணர விடமாட்டேன்,
என் தேகம் எனும் பிச்சை பாத்திரம் உன் தாள் பணிந்தே இருக்கிறது,
அதை ஆட்கொண்டு நீயே செயல்படுத்துவாயாக!
நீ அகிலத்தில் செய்ய வந்த செயலுக்கு என்னை கருவியாய் பயன்படுத்துவாயாக!

‎நன்றி சிவசித்தனே!

அகம் படைத்தே உன்னைத் தேடிக் கண்டுப் பிடித்திடுவேன் அடா!

வணக்கம் சிவகுருசிவசித்தனே!

‎என் தோழி – 001
‎அவன் அகம் திறக்க வாடி தோழி

vilvam (126)
சிவசித்தவாசி தேக கண்ணனே
என்அவனே!

பேச மறுக்கிறதா உன் ‎நெஞ்சம்,
என்னைப் பார்க்கவும் ‎மறந்து விட்டதா!
எனினும் உன் உணர்வு எனக்குள்ளே இயங்குதடா,
உன்னால் இதைப் பறிக்க முடியாதே!
பேச மறுக்கும் உன் நெஞ்சம்,
எனினும் உன்னைத் தனியே தவிக்க விடல் ஆகாதே!

உன் தவிப்பை உணர்ந்தே
என் அகம் அது தவிக்குதடா!

‎மனம் எனும் கூட்டில் நான் அடைந்தாலும்,
அதை ‎மாயைக் காடு சுழன்று இருந்தாலும்,
‎மனஎண்ணப் ‎பேய் உலாவினாலும்,
இருள் எனும் ‎பயம் சூழ்ந்த பாதையாயினும்,
பிறர் சொல்லால் சுட்டெரிக்கும் வெப்பமான பாலைவனமாய் இருந்தாலும்,
‎உறவு எனும் பந்தம் வேலி அமைத்தாலும்,
அதை நீ என் மேல் கொண்ட அன்பைக் கொண்டே,
அகம் படைத்தே உன்னைத் தேடிக் கண்டுப் பிடித்திடுவேன் அடா! சிவசித்தா மாயா!

உன்னைக் கண்டுபிடித்தாலும்,
பயன் இல்லையே,
உன் அகக் கதவு மூடியே உள்ளதே!
அவள் வந்து திறந்தாலே திறக்கும்
அந்தக் கதவை
படைத்து மறைந்து விட்டாயடா!

‎அழுதாலும், ‎கதறினாலும்
அவள் காதுக்கு எட்ட வில்லையே
அவள் அகம் மூடியே
அதில் அவள் அழுகைக் குறள் கேட்குதடா!
மாயையில் சுழன்ற அந்தக் காட்டில் அவளை தேடிப் பிடிப்பது கடினமாக்கி விட்டாளடா!
அவளை நான் நெருங்காமல் இருக்க வேலி அமைத்தாலோ,
அமைக்கிறார்களோ!
அவள் அகம் அதில் அன்பும், கருணையும் உண்டு,
அதை மறைக்கவே முயற்சிக்கிறாள் அடா! என் தோழி…

மாயை விளையாடும் விளையாட்டில்,
அவள் தங்கை நான் என மறந்துவிட்டாலடா,
இவள் இருந்தும் நாம் அனாதயாக ஆனோம் அடா!

அகத்தில் இடம் ஒன்று தாராயோ அக்கா,
உன் அகத்தில் இடம் இல்லை என்றால்
நாங்கள் இவ்வுலகில் இருந்தும் பயன் இல்லையடி,
நீ இல்லை என்றால்
‎எல்லாம் இருந்தும் இல்லாதவர்கள்
ஆவோம் அடி!  ‎தோழி…

உன்னைப் பணிந்தே கேட்கிறேன் அடி ‎அக்கா, உன் அவனுக்காக அகம் கணிந்திடடி தோழி!
உன் உறவுக்காகக் காத்திருக்கிறேன் அடி,
அவன் ஆன்மாக்கள் அனைத்தும் உன் வருகைக்காக காத்திருக்குதடி,
குழந்தைகள் போல் அழுதே
தேம்பி, ஏங்கி ,
உன் வருகையை வேண்டியே காத்திருக்குதடி,
நீ வந்தாலே அந்த மொட்டுக்கள்
மலருமடி! தோழி…

நாம்,
மலந்த மலர்கள் பறித்தே,
அவன் அகக் கதவை திறந்து
அவன் தாள் சமர்பிப் போம் அடி! தோழி…

பேச மறந்த நெஞ்சம் அன்றே
நம்மை பார்த்தே,
அகம் மலர்ந்து சிரிக்கும் அடி! தோழி…

உன் அவன் ‎பன் முறுவள் காண
ஆசை உனக்கும் உள்ளதை நான் அறிவேன் அடி! தோழி…

வாடி,
‎அவன் அகம் திறப்போம் அடி தோழி!
‎வருவாய் என் தோழியே!

‎நன்றி சிவசித்த வாசிதேகக்கண்ணனே!
‎நன்றி சிவகுருசிவசித்தனே!

சிவசித்தன் ‎கரம்கோர்ப்போம் அடி என் தோழி!

வணக்கம் சிவகுருசிவசித்தனே!

‎என் தோழி – 002
‎நிலையற்ற புவியின் வாழ்வு
‎நிலையானது சிவசித்தன் அகமே!

vilvam (125)

சிவசித்தன் திருநாமம் உணர்வுகள்

‎09 சனிக்கிழமை 07 2016
‎சிவசித்தன் திருநாமம் அகம் அதில் ஓதினாலே,
இயற்கையின் ‎உண்மை நிலை உணர்த்துமே,
‎மனஎண்ணங்கள் சுழன்ற நிலையிலும்,
உன் திருநாமம் விடாது ஓதி,
யாசித்தே உன்னை அடைந்தேனே!

‎பிரபஞ்சம் அதில் ‎விண்மீன்கள் சுழலுதடி,
என் தோழி!
பல கோடி சூரியனும்
பயணித்த நிலையில் இருக்குதடி,
சூரியனைச் சார்ந்த கிரகங்களும்
அதை சுற்றியே பயணிக்குதடி,
கிரகங்களை சார்ந்த நிலவும்
அதை சூற்றியே பயணிக்குதடி,
என் தோழி!
கண்ணுக்கு தெரியாத
காற்றும் பூமியில் சுழலுதடி,
மன எண்ணங்களும் மனிதனை சுழலுதடி, என் தோழி!

அவனுள் இருக்கும் தேகசற்ப்பம் எழுந்தாடியே
நிலையான இயக்கம்
அவனை காட்டிக் கொடுக்குதடி
என் தோழி!
இவை அனைத்தையும் சுற்ற வைக்கும்
இயக்கத்தை கண்கள் காணாதடி,
அகம் திறந்தே உணரமுடியும் அடி
என் தோழி!

உன் அகம் நிலைகொண்டவனை
நீ அறிவாயடி,
அவனே அனைத்து உயிர்களிலும்
நிலையானவன் அடி,
நிலையாய் நின்றே
தேகசற்ப்பம் எழுப்புவானடி
என் தோழி!

நிலையான காட்சிகள்
ஒலி,ஒளியாய் தருவானடி!
மனிதனை சூலும்
மனஎண்ணம் அழிக்க வந்தானடி,
அழித்தே நிம்மதி தருவானடி!
மனிதகுலம் அறம் கொண்டு
வாழவழி வகுப்பானடி!
இயற்கை இயல்பை உணர்த்தி
நோயின்றி வாழவைப்பானடி!
சுழலும் இயற்கையின் இயக்கம்
அவனே அறிந்து கொள்வாயடி!
நிலவையும், சூரியன் இன்றி
அவன் புவியை இயக்க முடியாதடி!
இதை உன் அகமும் அறியுமடி,
என் தோழி!

மனிதகுலம் இயற்கை உணர்ந்து வாழவே,
சிவசித்தன் ‎கரம்கோர்ப்போம் அடி
என் தோழி!
அவன் துணை
நாம் இல்லையேல்
அவனும் அனாதையடி,
என் தோழி!

அவன் மென்மையான
அகம் உணர்வாயடி,
அதன் உண்மை உனக்கு தெரியும் அடி,
நம்பிக்கை எனும் கயிறு கொண்டே
அவனை கட்டி இழுப்போம் அடி,
என் தோழி!

சிவசித்தன் அருளிய உயிர்மெய்
மொழியின் ஒலி கொண்டே
உன் மெய்யில் மெய் உணர்வாயடி,
என் தோழி!

‎நன்றி சிவகுருசிவசித்தன்.