அனைத்தும் எதிர்மறை எண்ணம் ஆகுமே!

வணக்கம் சிவகுருசிவசித்தனே!
‎எது எதிர்மறை எண்ணம்? – 001

#Sivasithan (13)

நேர்மறை எண்ணம் இதுவே,
‎கழிவு அகற்றி
தேகம் உணர்ந்து,
‎உண்மை அன்பு உணர்ந்து,
வாழ்வின் உண்மைப் பொருள்
புரிய
உயிர் ‎ஆன்மா
உணர்ந்து வாழ்வின் நோக்கம்
உணர்ந்து தவவாழ்வு
வாழ்ந்து
அறவழியான இயற்கையான
தர்மத்தின் வழி நடந்து,
இயற்கை இறைவன்
சத்திய வாக்கின்
எண்ணம்
அதை உணர்ந்து
அதை செயல்படுத்தினாலே
அதுவே
நேர்மறை எண்ணம் ஆகுமே!

மற்றவை
அனைத்தும்
எதிர்மறை எண்ணம் ஆகுமே!

சிவசித்தன் ஒருவனே
நேர்மறை எண்ணம்
அதை
உணர்ந்தும்
நமக்கு உணர்த்தியும்
நம்மையும் வாழவைத்து வாழ்பவனே!
‎நன்றி சிவகுருசிவசித்தனே!

உயிர்களின் உண்மை அன்பின் திருஉருவம் சிவசித்தன்!

வணக்கம் சிவகுருசிவசித்தனே!

#Sivasithan (28)

‎மனித எண்ணம்
அது உணர்வினைச் சார்ந்து
அலைபாயுமே
பயம்,
கோவம், குரோதம்
உணர்வுகள் நல்எண்ணம்
வளர்ந்தாலும்,
அதை அழிக்கும்
எதிர்எண்ணம் படைக்குமே.
பிறப்பினால்
ஆனந்தம் கொள்ளும்,
இறப்பை கண்டு அஞ்சுமே!

வளர்ச்சியால் வரும் வெற்றி கண்டு
பெருமைக் கொள்ளும் நெஞ்சம்,
தோல்வி வந்து விடுமோ என்ற
பயம் கொண்டே
எண்ணம் படைக்குமே!

இன்பம், துன்பம் ,
நன்மை, தீமை

இவைகள் அனைத்தும்
மனித உலகின்
எண்ணங்களே!

சிவசித்தன்
அவன் வெற்றிடமே,
அங்கு
எல்லை இல்லா
அன்பு நிறைந்து இருக்குமே!
அனைத்து உயிர்களின்
உண்மை அன்பின்
வெற்றிடமே சிவசித்தன்
இயக்க செயல்படுமே!
‎நன்றி சிவகுருசிவசித்தனே!

நின் புகழ் பாடியே நிலைநிற்க்கும் உயிர்ஆன்மா!

வணக்கம் சிவகுருசிவசித்தனே!
‎நின் புகழ் பாடாது உலாவும் அகம்

‎நின் புகழ் பாடியே நிலைநிற்க்கும் உயிர்ஆன்மா,

#Sivasithan (27)

உலாவும் மனம் அதுவே
தன்னுள் உணராது
பிறர்சொற்களில் மயங்கி,
கற்பனையிலும் லயித்து,
வீண் விவாதங்களில் கலந்து,
நிகழும் காலத்தை
இறந்தக் காலமாக்குமே!

உண்மையின் உருவைக்
கண்ணில் கண்டும்
இன் நிலை ஏனோ?
காண அறியாதவனை
கண்டதாலா?
கண்டது உண்மையிலும் உண்மையா
என்ற
ஆச்சரியம் எழுந்ததாலா?
உண்மையே
என்ற கர்வத்தினாலா?

எண்ணம் எதுவாயினும்,
இந்த வைகையான
உணர்வாயினும்,
எத்தகைய காரணமாயினும்,
பொருள் ஒன்றே

ஐயனே,
நான்
என்வாழ்வு பாதையில்
தவறியதாகும் அது!
நின் புகழ்பாடாது,
என் எண்ணம் பின் ஓடும்
ஒவ்வொரு நொடியும் வீணே,
அதன்பின் தான்
நான் ஓடுகிறேன்
என்பாதை நான் மறந்தாலும்,
என்னிடமே மறைத்திருந்தாலும்,
‎சிவசித்த வாசிதேகக்கண்ணன்
ஆன
பேரொளியானிடம் ஒழிந்து
கொள்ளமுடியுமா?

‎தனதன்பு, ‎தனதாற்றல் கொண்டு
‎திருவருள் பெற்று
என்னை செயல்படுத்துவாய்
வாசிதேகக்கண்ணனே
என் அவனே
என்னை வென்றவனே!
என் தமிழுக்கு உரியவனே!
உன் அன்புக்கு உரியவளுக்கு!
அருள்வாய் அன்பான சிவசித்தனே!

‎நன்றி சிவகுருசிவசித்தனே!

இயற்கை இயல்பான வாழ்வு வாழவைப்பவன்!

வணக்கம் சிவகுருசிவசித்தனே!

‎உடலையும் தேகத்தையும் உணர்த்திக்காட்டி ‎

உண்மையின் பொருள் விளக்கம் உணர்வாய் உணர்த்தியே என்னைக் ‎காக்கும் சிவசித்தனே அன்பானவன்.
20131206_070511_2

‎உண்மை அன்பு உணராது வாழும்,
‎பாசம், ‎பந்தம், உறவுகளில் சிக்குண்டு
சில சொந்தங்களுக்கு அன்புகொடுத்து
பாதுகாத்து வாழ்வதால்
அது அன்பான வாழ்வாகிவிடாது!

அது வாழ்ந்த வாழ்வுக்கு
உண்மைபொருள் தராது,
முழுமை அடையவும் செய்யாது!

அகிலத்தின் ‎நன்மை
‎அகம் அதில் உணர்ந்து,
உண்மை அன்பு உணர்ந்து
‎உயிர் ஆன்மா உணர்ந்து
தன் கடமைகளை செய்து
அனைத்து உயிரும்
உண்மை அன்பு உணர்ந்து
‎வாழ வழிவகுக்கும் வாழ்வே,

‎உண்மைப் பொருளாக உள்ள,
‎இயற்கை இயல்பானது,
பூரணமானது,
இயற்கைக்கு உண்மையான,
‎உத்தம வாழ்வாகும்!

‎உண்மை அன்பை, உயிர் ஆன்மா, இறைஉணர்வு உணர்த்தி

இயற்கை இயல்பான வாழ்வு வாழவைப்பவன்

மதுரை சிந்தாமணி சிவசித்தன் ஒருவனே!

‎நன்றி சிவகுருசிவசித்தனே!

அவர் அவர் எண்ணம் அவர் அவரையே அழிக்கும்!

வணக்கம் சிவகுருசிவசித்தனே!

Vilvam yoga (2)

அவர்அவர் எண்ணம் அவருக்கே உரியது.

அவர் அவர் எண்ணம்
அவர் அவரையே அழிக்கும் – சிவசித்தன்.

உணர்வு தூண்டி,
எண்ணம் செயல்பட
வார்தைகள் மொழி கொண்டு உச்சரித்து
செயலாக்கவே!

ஆணவம், கோவம், பொறாமை,
கொண்டு
தீட்டிய எண்ணம் அது
சொல்லாய் எழுத்தாய்
அம்பு எய்தியே
பிற உயிர் துடிக்கும் வலி கண்டு ஆனந்தம்
கொள்ளும்
நிலை அதுவே நடைபிணம் அதின் செயலே!
உண்மையும் அன்பும் அற்ற
உயிர் ஆன்மா உணராத நிலை அதுவே!

எய்த அம்பு சென்று
தேகம் அதை துளைத்து
அணு அதை பிரித்து
வலி வேதனை தந்தாலும்
இது உயிர் ஆன்மா உணர்ந்த தேகமே
பிற உயிரின் உண்மை நிலை உணர்ந்த
கருணை கொண்டு மன்னிக்குமே!
கண்ணீர்ரும் வந்திடுமே
அந்த உயிரின் அறியாமை உணர்ந்தே
வருந்தி,
தன் உண்மை அன்பை உணராது செயல் படும் நிலை அதை கண்டே!

அம்பு விட்டவன்
தான் செய்த கர்மத்தின்
வினை அனுபவிக்கும் காலம் வருமே
வலியதை அகம் உணருமே
தன் எண்ணம் அதின் விளைவை
அனுபவிக்கும் நாளும் உண்டே!
அதுவே நடைபிண
மனித நடைமுறை வாழ்வாகும்!

கருணை கொண்ட உள்ளம் அதுவே
உயிர் உண்மை உணர்த்தவே
அன்பு கொண்டு செயல்பட்டுமே
என்றும் அகில நலன் வேண்டியே!

‎நன்றி சிவகுருசிவசித்தனே!

‎என் சிவசித்தன் கண்ணியமானவன், உத்தமன்!

வணக்கம் சிவகுருவே!

VILVAM (255)

வெற்றிடம் அவன்,

பற்று அற்றவன் அவன்,
அக உலகம் படைத்தே வாழ வைக்க வந்தவன்,
பிறர் நலம் அன்றி வேறெதுவும் அறியாதவன்,
‎தொண்டு செய்ய உறுதுணையாய் ஒரு துணையை வந்ததையும்,
தன் உறவையும் சொல்லி விட்டான்,
உண்மைக்கு மாறான தகவல்களை சொல்லி,
அவனுக்கு அகவலி தந்தனரே!
‎ஆன்மாக்களே!
உங்கள் அகவலி போக்க அவன் இருக்கிறான்,
அவன் ‎அகவலி போக்கும் ‎கடமை உங்களுக்கு ‎இல்லையோ?

அகம் வலிக்கும் நிலையாயினும்,
உண்மை துவண்டு போகலாகாது,
இதை சொல்லும் போதும் எழுதும் போதும் வலி எடுத்தாலும்,
சிவசித்தன் உண்மை நிலையை
தாங்கள் உணர்ந்ததை கண்டதை பதிவு இடுங்கள்..
‎அவன் கண்ணியத்தை அவன் சொல்லியும் இவ்வுலகம் நம்ப வில்லை,
ஆன்மாக்களே!
உங்கள் எழுத்தே இந்த உலகிற்கு பதில் அளிக்கும்,
உண்மைக்கு ‎சாட்சி தேவை இல்லை என்ற போதும்,
இவ்வுலகம் ‎மனசாட்சியை மறந்ததால் அதை நினைவுபடுத்தும் வகையில்,
அவர் அவர் சிவசித்தனை உண்ர்ந்ததை பதிவிதல் அவசியமே!
ஒன்றாய் சேர்ந்து அவன் அக வலி போக்குவோம்!
‎என் சிவசித்தன் உத்தமன்
‎என் சிவசித்தன் கண்ணியமானவன்
‎நன்றி சிவசித்தனே!

நீ அகிலத்தில் செய்ய வந்த செயலுக்கு என்னை கருவியாய் பயன்படுத்துவாயாக!

வணக்கம் சிவகுருவே!
‎சிவசித்தனின் உண்மையை உணராத நிலை
‎சிவசித்தனை முழுதாய் புரிந்தவர் யாரும் இல்லை

VILVAM (140)

உண்மையும் அன்பும் கொண்டவன்
பேரறிவை மட்டும் நம்பிச் செயல்படுபவன்,
இந்த புவியில் பிறந்து விட்டான்!

ஒவ்வொரு காலத்திலும்,
அவனைத் தேடிவந்து
பயிற்சி செய்பவர்களும்,
தொண்டு செய்பவர்களும்
அவர் அவரின் பக்குவத்திற்கு ஏற்றவாரும்,
அவர் அவர் வாழ்க்கையின் அனுபவக் கல்வியைக் கொண்டே

சிவசித்தனைப் புரிந்து கொள்ள முயற்சி செய்கின்றனர்,

புரிந்து, உணர்ந்த பின்னும்
இவனை வைத்து தனக்கு என்ன என்ன பயன் உண்டு என்று பார்பவர்களும் உள்ளனர்,
‎புகழ், ‎கவுரவம், ‎பணம் சம்பாதிக்கலாம்?
‎பூஜை,  ‎பரிகாரம், ‎ஜாதகம் போன்ற மனித எண்ணம் அதை எவ்வாறு இவன் வழியில் திணிக்கலாம்?
என்றே பலர் சிவசித்தனைச் சுற்றி இருந்தார்கள்!

சிவசித்தன் பொறுமையுடன் அவர்களும் என் ஆன்மாக்கள் என்று
மன எண்ணம் கொண்ட செயலான பூஜை செய்தே, ஒரு காலக்கட்டதில் இது தேவை இல்லை என்று அதையும் உணர்திதியே அழித்தான்!
கட்டம் பார்பதற்க்கும் அதே நிலையே,
நவகிரகங்களும் அவன் முன் செயலாகாது என்று நிரூபித்தே அதை அழித்தான்!

‎சிவசித்தன் என்றும் ‎பேரறிவோடு செயல்படுபவனே!
அதைப் புரிந்துகொள்ளும் அளவிற்கு அவனிடம் யாரும் முழுதாய் சரணடைய வில்லை என்பதே உண்மை!

சிவசித்தனே!
எனக்கு உன்னை அன்றி எதுவும் இல்லை,
நீ மட்டுதான் எனக்குத் துணை,
உனக்கு ஏற்றவாறு என்னை மாற்றிக் கொண்டு செயல் பட ஒவ்வொரு நொடியும் முயற்சி செய்வேன்,
ஒவ்வொரு நொடியும் உன் அன்பை உணர்ந்தே செயல் படுவேன்,
உன் மேல் வைக்கும் நம்பிக்கையின் ஆழம் என்ன என்பதையும் மூழ்கி உணர தயக்கம் இல்லை,
ஆனால், உன்னை தனிமையை உணர விடமாட்டேன்,
என் தேகம் எனும் பிச்சை பாத்திரம் உன் தாள் பணிந்தே இருக்கிறது,
அதை ஆட்கொண்டு நீயே செயல்படுத்துவாயாக!
நீ அகிலத்தில் செய்ய வந்த செயலுக்கு என்னை கருவியாய் பயன்படுத்துவாயாக!

‎நன்றி சிவசித்தனே!

உன் அகமும் இருட்டில் உள்ளதா, என் தோழி!

வணக்கம் சிவகுருசிவசித்தனே!
‎என்_தோழி – 004
‎கோட்டைக்கு மேல் கோட்டை கட்டி ‎உன் அகஅறையை பூட்டிய சாவியை தொலைத்தாயோ!
vilvam (122)

கோட்டைக்கு மேல், கோட்டை அமைத்து,
ஏழுமதில் சுவர் எழுப்பி வைத்து,
உன் உறவுகளை கூட்டி வைத்து,
குழந்தைகளை உன் அரவணைப்பில் வைத்து,
பாசம் எனும் பந்தத்தை முதலாக வைத்து,
நோசம் அவனிடம் கொடுத்தை மறந்து விட்டு,
சேனையை காவலுக்கு வைத்து,
மழலை சிரிப்பிலும்,
பெற்றவர் கடமை பாசப் பிணைப்பில் மூழ்கினாயடி,
என்_தோழி!
உன் உலகம்
அதை நீ படைத்து,
விடுதலையாய் சுற்றி வந்தாய் அடி
என் தோழி!
சுற்றியே மகிழ்ந்தாயடி தோழி,
மனம் அது நிறையு கண்டதா,
என் தோழி!
உன் அகமும் இருட்டில் உள்ளதா,
என் தோழி!
‎நன்றி சிவகுருசிவசித்தனே!

கடமையை கொடுத்தவன் படைத்தவனடி என் தோழி!

வணக்கம் சிவகுருசிவசித்தனே!
‎என்_தோழி – 005
‎கோட்டைக்கு மேல் கோட்டை கட்டி ‎உன் அகஅறையை பூட்டிய சாவியை தொலைத்தாயோ!

vilvam (121)

இருட்டில் இருக்கும்
அகம்
அதில் ஒளி ஏற்றுவது,
என் கடமையடி தோழி!

சூரியன்
ஒளி கொடுத்து
சந்திரன்
அழகை பூமிக்கு காட்டுவதும்,
சூரியன் கடமையடி தோழி!

கடமையை கொடுத்தவன்
படைத்தவனடி
என் தோழி!

கடமையை செய்வதே
இயற்கையின் தர்மமடி,
என் தர்மமடி,
‎என் தோழியே,
புரிந்து கொள்ளடி!

‎நன்றி சிவகுருசிவசித்தனே!

‘அ’கரக் கவிகள்

1 (1612)

‘அ’கரக் கவிகள்

1. சிவசித்தரே!
அக்கினித்தம்பனை தன்னுள்கொண்ட அகர்நிசமே நின்னை
அக்கதைத் தூவி வணக்குகின்றேன் – அறிவே நீர்
அட்டாவதானி யேநீர் அகளங்கன் தானே
அட்டசித்தி உணர்ந்த அசாத்தியமே.
– எம்பிரானை இரவும் பகலும் உம்முள் கொண்டவரே, உம்மை மஞ்சள் கலந்த முழு அரிசி தூவி வணக்குகின்றேன், ஒரே சமயத்தில் எட்டு வெவ்வேறு செயல்களைக் கவனமாகச் செய்யும் அறிவுச்சுடரே, கலங்கமில்லாதவரே, மற்றவரால் முடியாதது உம்மால் முடியும் அது நீர் உணர்ந்த எண்வகை சித்திகளே.

2. சிவசித்தரே!
ஆழித்தி தடுக்கத தெரிந்த ஆருடனே
ஆரண்யகம் ஆணிவேரல்ல வேநம் – ஆசனமே
ஆசறுதி அதுஇடும் கட்டளையாம் ஆக்ஞை
ஆகிருதி அற்றதே வாசி
– உலகம் அழியக்கூடிய காலத்தில் தோன்றக்கூடிய பெருநெருப்பைத் தடுக்கும் சூட்சுமம் அறிந்த ஜீவமுக்தனே, வேதங்களை விட நம்மை நாமே ஆழமாக உணர உதவுவது நீர் பயிற்றுவிக்கும் ஆசனமே, எங்கள் உடலுக்கு நீர் உணர்த்திய முடிவு எனும் தொடக்கமே, அது உருவமற்ற வாசியே.

3. சிவசித்தரே!
இனனின் றேல்வாசி இன்றேல் உண்மைநீகூற
இன்னில் லாவிடிலும் வாசி – உண்டுகாண்
இறைஞ்சலர்க்கு இறே இறைஞானம் காட்டினீர்
இடங்கமாய் செதுக்கினீர் இந்தியத்தை.
– சூரியன் இல்லையேல் எதுவும் இல்லை என்று யாவரும் கூற வாசி இல்லையேல் எதுவும் இல்லை என்றீரே, வாசி வணக்காதோர்க்கு அவருள் இறைவனை அறியும் அறிவை உணர்த்தி – சிற்பியாய் இருந்து செதுக்கினீர் எம் புலன்களை.

4. சிவசித்தரே!
ஈடேற்றினீரே எம்மை வாசிவழி எனும்பெரு
ஈண்டுநீர் நோக்கி மூடராம் – உறவாம்
ஈனோர் எல்லாம் ஈயினும் தீரவில்லை
ஈனல் செய்தீர் ஈளையை.
– பித்தராம் எங்களை வாசி உணரவைத்து, வழி தவறவிடாமல் உயர்வடையச் செய்யும் சிவசித்தரே, கடலளவு ஈகை செய்தும் இவ்வுலக மக்கள் விடை கிடைக்காத நோயால் கோழையை நீக்கி புதிதாய் பிறப்பித்தீரே!