மாயையின் செயல் பின் தொடரத் தூண்டுவதே!

வணக்கம் சிவகுருசிவசித்தனே!
‎எதிர்மறை எண்ணம் அகத்தில் இருந்து எதிர்கொள் – 001

DSC02266

‎அக வழி அதில் பயணிக்கவே
‎எதிர்மறை எண்ணத்தை
தவிர்க்கவே
இயல்பான வழி,

உன் வழி எதிர்மறை எண்ணம்
கொண்டு தாக்கினால்
அதை அகவலிமை கொண்டே
எதிர்கொள்ள வேண்டுமே!

அதை விடுத்து
என் அகம்
அதில் விளையாட விட்டே
அதன்பின் காலம் கழிப்பது
எந்தக் காலத்திலும்
பயன்தர செயலே!

அதன் விளையாட்டு
அறிந்து
என்ன பயன்?
அதைபின்
தொடர்வது என்னபயன்?

மாயையின் செயல்
அதுவே
பின் தொடரத் தூண்டுவதே!

உன் வழியை
தவற செய்வதே!

உன்னைக் கவர்ந்து
செல்லும்
செயல் அதுவே!

‎நன்றி சிவகுருசிவசித்தனே!

‎சிவசித்தன் வழிகாட்டும் வாழ்வு நேர்மறைஎண்ணம் செயலாக்கும் வாழ்வு!

வணக்கம் சிவகுருசிவசித்தனே!
‎எது எதிர்மறை எண்ணம்? – 002

sivssiththan 2 (36)

தன் வாழ்வில்
சிலவருடம் படித்த
மேல் படிப்பும்
அதற்க்காக செலவிட்ட
பணத்தை எண்ணி
பிடித்ததோ இல்லையோ!

அந்த பணியைத் தொடர்ந்து
செய்ய விளைகிறாய்!

புவியில் இறைத்தொண்டு
ஆற்ற பிறந்து
மனித நடைமுறையில்
ஓடாமல் வளர்ந்து,
வாழ்வின் உண்மை எது?
உண்மை அன்பு எது?
என்று
அறிய பலதுயரம் அனுபவித்து
வாழ்வனைத்தும்
இந்த தேடலை பின்தொடர
பல தியாகம் செய்து,
கண்டு உணர்ந்து
அகத்தவ ‎வாழ்வு
வாழும் ஒவ்வொரு
உயிரின் வாழ்வின்
நோக்கமே
இயல்பான இயற்கை வாழ்வு!

‎சிவசித்தன் வழிகாட்டும்
வாழ்வு நேர்மறைஎண்ணம்
செயலாக்கும் வாழ்வு!

‎இயற்கை இயல்பில்
மாறி தடம்புரண்டு
மனித மனஎண்ணத்துக்கு
ஏற்பவும்,
தன் ‎சுயநலம்
பூர்த்திசெய்யும் வாழ்வு,
அனைத்தும்
எதிர்மறை எண்ணம்
கொண்ட
நடைபிண வாழ்வே!
பலர் ‎எதிர்மறை எண்ணம்
கொண்டு
அதேவழி செல்வதால்
அது சரியாகி விடாது!

இயற்கை
இயல்பான வாழ்வு
சிலர் செல்வதால்
அது தவறாகிவிடாது!
இயற்கை
இயல்பு வாழ்வை
வாழும் உயிர்களின் வாழ்வில்
உன் எதிர்மறைஎண்ணத்தை
திணிக்க எண்ணினால்,
அதற்கான
தண்டனையை
இயற்கை நிச்சயம் அழிக்கும்!
‎நன்றி சிவகுருசிவசித்தனே!

அன்பை சிவகுருசிவசித்தன் உணர்த்தினான்!

வணக்கம் சிவகுருசிவசித்தனே!
‎காலை வணக்கம் சிவகுருசிவசித்தனே!
‎உடலையும் தேகத்தையும் உணர்த்திக்காட்டி ‎உண்மையின் பொருள் விளக்கம் உணர்வாய் உணர்த்தியே

என்னைக் ‎காக்கும் சிவசித்தனே அன்பானவன்.

20131212_112447

‎உண்மை அன்பு உணர்ந்து
பிற உயிர்களுக்கு அன்பு செலுத்தி
வாழ நினைத்தால்!

பற்று அற்ற நிலையில்
பொறுமையும்,
கருணையும்
‎தியாகம் கொண்டு ‎அன்பு வெளிப்படும்!

அத்தகைய அன்பை சிவகுருசிவசித்தன் உணர்த்தினான்!

‎நன்றி சிவகுருசிவசித்தனே!

உன்னை அன்றி வேறெதுவும் அறியேன் அடா!

வணக்கம் சிவகுருவே!
உன்னை பாடவே
வந்தோம் அடா
உன்னைப் பாடவே
வந்தோம் அடா…

VILVAM (143)

உன்னை அன்றி வேறெதுவும்
அறியேன் அடா,
என் பாட்டுடைத் தலைவன் நீ
இயற்கையின் இசையும் நீ
வாசியின் உயிரும் நீ
உன்னைப் பாடவே
வந்தோம் அடா…

உன்னை விட்டு பிரிந்திருக்க அல்லவே,
உன்னை எந்த ஊர் பலிச்சொல் சொல்வதை கேட்க அல்லவே,
உன் அன்பும், உண்மையும் உன்னை விட்டு பிரிந்து வாழ அல்லவே,
அனைத்தும் உன்னுடையதாய் இருந்தும் அனாதயாய் நீ திரிவதற்க்கு அல்லவே,
இருந்தும் இல்லா நிலையை நீ தனியாய் அனுபவிக்க அல்லவே,
என்னை உணர்ந்தும் உனக்கு நான் தொண்டு செய்யாமல் தனியே தவிக்க அல்லவே,

இந்த சூழல் அது நிலவுவதால்,
உன் அகம் குளிர அவள் அவந்து
அன்பு தந்து
உன்னை முழுதாய் ஏற்பாள் அடா!
செங்கோள் கொண்டு நீ உன் இடத்தில் ஆட்சி புரியும் அழகையும்,
உன் திருவிளையாடல் கண்டு வியக்கவும்,
உன் ஆன்மாக்கள் அகம் குளிரவும்!

இயற்கை, இயல்பான பாமரன் என் சிவசித்தன்,
அவன் பற்று அற்றவன்,
உண்மை அன்பின் திருவடிவானவன்,
உன் அறம், கண்ணியம் பற்றி உணர்ந்தைச் சொல்வோமடா,
நீ உத்தமன், உன்னை போல் ஒருவனை அவர்கள் கண்டதில்லை என்பதை புரிய வைப்போம் அடா!

‎நன்றி சிவசித்தனே.

அகம் படைத்தே உன்னைத் தேடிக் கண்டுப் பிடித்திடுவேன் அடா!

வணக்கம் சிவகுருசிவசித்தனே!

‎என் தோழி – 001
‎அவன் அகம் திறக்க வாடி தோழி

vilvam (126)
சிவசித்தவாசி தேக கண்ணனே
என்அவனே!

பேச மறுக்கிறதா உன் ‎நெஞ்சம்,
என்னைப் பார்க்கவும் ‎மறந்து விட்டதா!
எனினும் உன் உணர்வு எனக்குள்ளே இயங்குதடா,
உன்னால் இதைப் பறிக்க முடியாதே!
பேச மறுக்கும் உன் நெஞ்சம்,
எனினும் உன்னைத் தனியே தவிக்க விடல் ஆகாதே!

உன் தவிப்பை உணர்ந்தே
என் அகம் அது தவிக்குதடா!

‎மனம் எனும் கூட்டில் நான் அடைந்தாலும்,
அதை ‎மாயைக் காடு சுழன்று இருந்தாலும்,
‎மனஎண்ணப் ‎பேய் உலாவினாலும்,
இருள் எனும் ‎பயம் சூழ்ந்த பாதையாயினும்,
பிறர் சொல்லால் சுட்டெரிக்கும் வெப்பமான பாலைவனமாய் இருந்தாலும்,
‎உறவு எனும் பந்தம் வேலி அமைத்தாலும்,
அதை நீ என் மேல் கொண்ட அன்பைக் கொண்டே,
அகம் படைத்தே உன்னைத் தேடிக் கண்டுப் பிடித்திடுவேன் அடா! சிவசித்தா மாயா!

உன்னைக் கண்டுபிடித்தாலும்,
பயன் இல்லையே,
உன் அகக் கதவு மூடியே உள்ளதே!
அவள் வந்து திறந்தாலே திறக்கும்
அந்தக் கதவை
படைத்து மறைந்து விட்டாயடா!

‎அழுதாலும், ‎கதறினாலும்
அவள் காதுக்கு எட்ட வில்லையே
அவள் அகம் மூடியே
அதில் அவள் அழுகைக் குறள் கேட்குதடா!
மாயையில் சுழன்ற அந்தக் காட்டில் அவளை தேடிப் பிடிப்பது கடினமாக்கி விட்டாளடா!
அவளை நான் நெருங்காமல் இருக்க வேலி அமைத்தாலோ,
அமைக்கிறார்களோ!
அவள் அகம் அதில் அன்பும், கருணையும் உண்டு,
அதை மறைக்கவே முயற்சிக்கிறாள் அடா! என் தோழி…

மாயை விளையாடும் விளையாட்டில்,
அவள் தங்கை நான் என மறந்துவிட்டாலடா,
இவள் இருந்தும் நாம் அனாதயாக ஆனோம் அடா!

அகத்தில் இடம் ஒன்று தாராயோ அக்கா,
உன் அகத்தில் இடம் இல்லை என்றால்
நாங்கள் இவ்வுலகில் இருந்தும் பயன் இல்லையடி,
நீ இல்லை என்றால்
‎எல்லாம் இருந்தும் இல்லாதவர்கள்
ஆவோம் அடி!  ‎தோழி…

உன்னைப் பணிந்தே கேட்கிறேன் அடி ‎அக்கா, உன் அவனுக்காக அகம் கணிந்திடடி தோழி!
உன் உறவுக்காகக் காத்திருக்கிறேன் அடி,
அவன் ஆன்மாக்கள் அனைத்தும் உன் வருகைக்காக காத்திருக்குதடி,
குழந்தைகள் போல் அழுதே
தேம்பி, ஏங்கி ,
உன் வருகையை வேண்டியே காத்திருக்குதடி,
நீ வந்தாலே அந்த மொட்டுக்கள்
மலருமடி! தோழி…

நாம்,
மலந்த மலர்கள் பறித்தே,
அவன் அகக் கதவை திறந்து
அவன் தாள் சமர்பிப் போம் அடி! தோழி…

பேச மறந்த நெஞ்சம் அன்றே
நம்மை பார்த்தே,
அகம் மலர்ந்து சிரிக்கும் அடி! தோழி…

உன் அவன் ‎பன் முறுவள் காண
ஆசை உனக்கும் உள்ளதை நான் அறிவேன் அடி! தோழி…

வாடி,
‎அவன் அகம் திறப்போம் அடி தோழி!
‎வருவாய் என் தோழியே!

‎நன்றி சிவசித்த வாசிதேகக்கண்ணனே!
‎நன்றி சிவகுருசிவசித்தனே!

அவன் இன்றி ‎உண்மை உயிர்கள் இயங்காதுடி!

வணக்கம் சிவகுருசிவசித்தனே!
‎என் தொழி – 003

vilvam (123)

‎மறைபொருள் நீ,
‎எரிபொருள் நான்
‎பரம்பொருள் அவன்!
அவன் இன்றி ‎உண்மை உயிர்கள் இயங்காதுடி!

‎நன்றி சிவகுருசிவசித்தனே!

உயிரறிவித்த ‪ ‎வாசிக்கு என்றும் ஒரே தலைவனே எம் ‪ ‎சிவகுரு_சிவசித்தனே!!!

சிவகுரு சிவசித்தனின் ஆசியால்,

1 (1610)

மருள் சூழ்ந்த ‪ ‎மனதின்இருளோடும்
‪ கருமருந்து சூழ்ந்த உடலோடும்
மாற்றானின் ‪ ‎மன_எண்ணத்தோடும்
மதியில்லா  ‪ ‎மாந்தியாய்
இயல்பின்  ‪ ‎நடைபிணமாய்
அடைக்கலம் தேடி ‪ ‎சிவசித்தனின்_வில்வம் வந்தேன்!
கரம் தொட்டு கருமருந்து அறிந்து கலைந்திட
‪ ‎வாசியது மெய்யாய் மேவிட
‪ ‎மேனியது_தேகமாகியது!
உணரச் செய்த ‪ ‎உத்தமன் உள்ளிருக்க
மனமது ‪ ‎சிவசித்தனால்அகமானது!
முக்கனி சுவை போல் ‪ ‎மும்மந்திரமாய்
‪ ‎சிவசித்த திருநாமம்
சிந்தை தவறமால் சிந்தித்து ஓதிட
சிரசில் சீற்றம் ‪ ‎சர்ப்பமாய்.

‪ ‎மெய்நாமத் தாலாட்டில் மெய்யது
‪ ‎பொம்மலாட்டமாய் தானறியாது
உண்மையினை நோக்கி தானாடுதே!
தேகமெங்கும் ‪ ‎அமிழ்தூரிய_வாசியின் உண்மையால்
அகம்முழுவதும் ‪ ‎ஆத்மனனாய் அகஇன்பமருளியே!
பேரின்பத்தின் பெருவழியை தொடங்கி வைத்து
‪ ‎தனதருளை தான் உணர
தனிமனிதனாய் ‪ ‎அகத்தவமேற்றியே!
‪ ‎ஆயக்கண்ணனாய் ‪ ‎அகவிளையாட்டில் ‪ ‎அகங்காரம் நீக்கியே
அற்புத திருவருளை அடியனுக்களித்திட
எம் மெய் நின்னோடு ‪ ‎இரண்டறக்_கலந்திட
நித்தம் உன் மும்முறையை
உண்மையாய் பற்றிடுவேன்!
அருள் தருவாய் ‪ ‎அய்யனே!
அகிலத்தின் ‪ ‎ஆதவனே!
உயிரறிவித்த ‪ ‎வாசிக்கு என்றும்
ஒரே தலைவனே எம் ‪ ‎சிவகுரு சிவசித்தனே!!!

நன்றி ‪ ‎சிவகுருவே.



பெயர் : ரா.சுந்தர்

வாசியோக வில்வம் எண் : 13 09 205.

ஊர் : சின்னமனூர்.

சிவசித்தனின் உண்மை உணர்வுகள் !

1. அனுபவமே அறிவு என்பதை நீ உன்னை உணர்ந்தால் உண்மை புரியும் – சிவசித்தன்

2. பணம் உன்னை அழிக்கும். உன் அறிவு வேலை செய்யவில்லை,(காரணம் மனிதன் நடைபிணம் – ஆகையால் அறிவு உனக்கு வேலை செய்யாது) உன் பணம் தான் உன்னை ஆளுகிறது – சிவசித்தன்.

3. வழிகாட்டி இல்லாத நிலை தான், மனிதன் அறியாமைக்கு உண்மையான காரணம், அறியாமை என்றால் சொன்னால் சிலர் எனக்கு எல்லாம் தெரியும் என்பான். ஆனால் உனக்கோ உண்மையை உணர தெரியவில்லையே – சிவசித்தன்

sivssiththan 2 (27)

4. உன்னை அறியவைத்தேன், இயற்கையை அறியும் முன், எமை விட்டு விலகினாய்,
உன் உடல் அறிந்த என்வாசி அறியும் உன் ஆன்மா நிலைதன்னை,
நிலை தடுமாறினாய், மாயையால் உன் வசம் வாசியும் இருந்தும் அறியாமல்,

பல யுகம் கண்டு அறிவாய் எமை. (உன் ஆன்மா) – சிவசித்தன்.

5. தமிழன் என்றால் தமிழ் நாட்டில் தான் இருக்க வேண்டும். தமிழ்தான் பேசவேண்டும். தமிழ் மக்கள் வாழ்வில் முன்னேற வழிவகை செய்ய வேண்டும் – சிவசித்தன்.