‎என் சிவசித்தன் கண்ணியமானவன், உத்தமன்!

வணக்கம் சிவகுருவே!

VILVAM (255)

வெற்றிடம் அவன்,

பற்று அற்றவன் அவன்,
அக உலகம் படைத்தே வாழ வைக்க வந்தவன்,
பிறர் நலம் அன்றி வேறெதுவும் அறியாதவன்,
‎தொண்டு செய்ய உறுதுணையாய் ஒரு துணையை வந்ததையும்,
தன் உறவையும் சொல்லி விட்டான்,
உண்மைக்கு மாறான தகவல்களை சொல்லி,
அவனுக்கு அகவலி தந்தனரே!
‎ஆன்மாக்களே!
உங்கள் அகவலி போக்க அவன் இருக்கிறான்,
அவன் ‎அகவலி போக்கும் ‎கடமை உங்களுக்கு ‎இல்லையோ?

அகம் வலிக்கும் நிலையாயினும்,
உண்மை துவண்டு போகலாகாது,
இதை சொல்லும் போதும் எழுதும் போதும் வலி எடுத்தாலும்,
சிவசித்தன் உண்மை நிலையை
தாங்கள் உணர்ந்ததை கண்டதை பதிவு இடுங்கள்..
‎அவன் கண்ணியத்தை அவன் சொல்லியும் இவ்வுலகம் நம்ப வில்லை,
ஆன்மாக்களே!
உங்கள் எழுத்தே இந்த உலகிற்கு பதில் அளிக்கும்,
உண்மைக்கு ‎சாட்சி தேவை இல்லை என்ற போதும்,
இவ்வுலகம் ‎மனசாட்சியை மறந்ததால் அதை நினைவுபடுத்தும் வகையில்,
அவர் அவர் சிவசித்தனை உண்ர்ந்ததை பதிவிதல் அவசியமே!
ஒன்றாய் சேர்ந்து அவன் அக வலி போக்குவோம்!
‎என் சிவசித்தன் உத்தமன்
‎என் சிவசித்தன் கண்ணியமானவன்
‎நன்றி சிவசித்தனே!

உன் அகமும் இருட்டில் உள்ளதா, என் தோழி!

வணக்கம் சிவகுருசிவசித்தனே!
‎என்_தோழி – 004
‎கோட்டைக்கு மேல் கோட்டை கட்டி ‎உன் அகஅறையை பூட்டிய சாவியை தொலைத்தாயோ!
vilvam (122)

கோட்டைக்கு மேல், கோட்டை அமைத்து,
ஏழுமதில் சுவர் எழுப்பி வைத்து,
உன் உறவுகளை கூட்டி வைத்து,
குழந்தைகளை உன் அரவணைப்பில் வைத்து,
பாசம் எனும் பந்தத்தை முதலாக வைத்து,
நோசம் அவனிடம் கொடுத்தை மறந்து விட்டு,
சேனையை காவலுக்கு வைத்து,
மழலை சிரிப்பிலும்,
பெற்றவர் கடமை பாசப் பிணைப்பில் மூழ்கினாயடி,
என்_தோழி!
உன் உலகம்
அதை நீ படைத்து,
விடுதலையாய் சுற்றி வந்தாய் அடி
என் தோழி!
சுற்றியே மகிழ்ந்தாயடி தோழி,
மனம் அது நிறையு கண்டதா,
என் தோழி!
உன் அகமும் இருட்டில் உள்ளதா,
என் தோழி!
‎நன்றி சிவகுருசிவசித்தனே!