சிவசித்தரின் பாமாலை|001|

ஆணவம்

IMG_20150409_062010தாயின் கருவறையில் உதித்து
இப்பூவுலகில் காலடி வைத்து
பெற்றோரின் அரவணைப்பில் வளர்ந்து
சமுதாயத்தில் ஒருவராய் தோன்றி
பலதரப்பட்ட மக்களுடன் பழகி
பற்பல அனுபவங்களைப் பெற்று
உயர்ந்தக் கருத்துக்களை விட்டு
தீயவற்றை அகத்திலே ஏற்றி
ஆணவம் என்னும் குணத்தினாலே
அறிவை மட்டுமா இழந்தாய்
அடியோடு தன்னையே இழப்பாய் மானிடா!
வாரீர்! வாரீர்! வில்வம் மையத்திற்கு
வசந்தம் வீசும் வாழ்க்கை யினிலே
நாடிப் பார்த்து நரம்புகளைத் தூண்டி
வாசி என்ற காற்றை இழுத்து
அகத்தில் இருக்கும் இருளைப்போக்கி
நேசம் என்ற உணர்வை ஊட்டி
ஆணவம் என்னும் நிலையைப் போக்கி
அருள் என்னும் நிலையைப் பெற வைத்த
அற்புதச் சுடரே! சிவசித்தரே!
நின்புகழ் பாட வார்த்தைகள் இல்லையப்பா!
அப்பப்பா உன் செயலால் அனைத்தையும் பெற்றேன்
ஆணவம் அகலக் கண்டேன்
பற்பலப் பிணிகள் நீங்கி பரவசமடைந்தேன்
பக்தி மயமானேன்! சிவசிவ என உன்னிடம் தஞ்சம் புகுந்தேன்
யான் பெற்ற இவ்வின்பத்தை பெறுக இவ்வையகமே!
என்றென்றும் நின்சேவை தொடரட்டும்.
***********************************************************
மு.ஆனந்தி
13 12 108

‘ந’ கர கவிகள்

சிவசித்தரே!
நன் நயம் நல்கும் நக்கரூபனே
நகம் நடுக்கும் நமச்சிவாய – நடையால்
நகை காட்டும் நண்பே நின்
நயன் மே வாசியால்
– இனிய சொற்களை மட்டும் பேசும் சிவனின் ரூபனே, மலைகூட அதிர்வு காணும் நின் மந்திரத்தின் இயல்பால், ஒளி வீசும் அன்பு நின் கண்களில் வாசியாய் வெளிப்படுகிறதே…

சிவசித்தரே!
நாடி நாடும்நீர் நாடிதனில் வாசிஏற்றி
நாடி னோம் நாட்டம் – நரம்பில்
நாடோ றும் நாட் காலம்
நாகம் தனில் பரந்தோமே…
– மணிக்கட்டின் துடிப்பின் மூலம் எங்களை உணர்ந்து மூக்கின் வழி வாசி யேற்றினீரே, ஆராய்ந்தோம் வாசியின் சஞ்சாரத்தை எங்கள் உடலின், தினமும் அதிகாலையில் ஆகாயத்தில் பரந்தோமே… பாரமின்றி…

சிவசித்தரே!
நிகம் மாம் வாசி நியமமாய்
நிலா வினால் நிரி – யாமை
நிர வதியாகுமே நி தானமே
நிறைவு தரும் வாசியே
– வாசியெனும் வேதம் தனை அட்டாங்க யோக முறைகளை முறையாகப் பின்பற்றினோல் தியானத்தில் மரணம் அது எல்லையற்றதாகும் (நி) – ஆதி காரணமே அது உண்மையான நிலைப்பாட்டை உணர்த்தும் வாசியே.

சிவசித்தரே!
நீச்சு மல்ல நீர்க் கோலமல்ல
நீத்த லும்மல்ல நீலனே – வாசியது
நீத்தார் காட்டாத நீதி நீரே
நீறு கொண்டு காட்டினீரே.
-நீந்தக் கூடிய ஆலமும் அல்ல, நீரில் வரையப்பட்ட கோலமும் அல்ல வாசி, முனிவர்கள் காட்டாத ஒழுக்க முறையை நீரே உம் திருநீற்றில் காட்டினீரே..

சிவசித்தரே!

நுகர்ந் தோமே நும் நுவல்
நுட்பம் கூட்டுதே எம்மை – நுடங்குதே
நுண் காண நுரை யீரல்வழி
நுதலு தே வாசி…
– உட்கொண்டோமெ உங்கள் சொற்களை .. எங்களை கூர்மையாக்குதே, அது எங்களை வாசியோது ஈடுபடச் செய்கிறதே… அணுக்களை உணர நுரையீரல் தாண்டி கிளர்ச்சி உண்டாக்குதே வாசி..

சிவசித்தரே!
நூத னமாய் நூல் நூற்பா
நூழை யுள் நுழையும் வாசியே
நூக்கு நீரே துன்பமே..
– புதிதாய் சாஸ்திரங்கள் மூலம் இலக்கண அர்த்தங்களை நிச்சயமாய் புரிய வைத்தீரே சிறு நுழைவாயில் போன்ற நரம்புகளுல் கூட நுழையும் வாசி மூலம் எம் துன்பங்களை நீங்கச் செய்தீரே.