நின் புகழ் பாடியே நிலைநிற்க்கும் உயிர்ஆன்மா!

வணக்கம் சிவகுருசிவசித்தனே!
‎நின் புகழ் பாடாது உலாவும் அகம்

‎நின் புகழ் பாடியே நிலைநிற்க்கும் உயிர்ஆன்மா,

#Sivasithan (27)

உலாவும் மனம் அதுவே
தன்னுள் உணராது
பிறர்சொற்களில் மயங்கி,
கற்பனையிலும் லயித்து,
வீண் விவாதங்களில் கலந்து,
நிகழும் காலத்தை
இறந்தக் காலமாக்குமே!

உண்மையின் உருவைக்
கண்ணில் கண்டும்
இன் நிலை ஏனோ?
காண அறியாதவனை
கண்டதாலா?
கண்டது உண்மையிலும் உண்மையா
என்ற
ஆச்சரியம் எழுந்ததாலா?
உண்மையே
என்ற கர்வத்தினாலா?

எண்ணம் எதுவாயினும்,
இந்த வைகையான
உணர்வாயினும்,
எத்தகைய காரணமாயினும்,
பொருள் ஒன்றே

ஐயனே,
நான்
என்வாழ்வு பாதையில்
தவறியதாகும் அது!
நின் புகழ்பாடாது,
என் எண்ணம் பின் ஓடும்
ஒவ்வொரு நொடியும் வீணே,
அதன்பின் தான்
நான் ஓடுகிறேன்
என்பாதை நான் மறந்தாலும்,
என்னிடமே மறைத்திருந்தாலும்,
‎சிவசித்த வாசிதேகக்கண்ணன்
ஆன
பேரொளியானிடம் ஒழிந்து
கொள்ளமுடியுமா?

‎தனதன்பு, ‎தனதாற்றல் கொண்டு
‎திருவருள் பெற்று
என்னை செயல்படுத்துவாய்
வாசிதேகக்கண்ணனே
என் அவனே
என்னை வென்றவனே!
என் தமிழுக்கு உரியவனே!
உன் அன்புக்கு உரியவளுக்கு!
அருள்வாய் அன்பான சிவசித்தனே!

‎நன்றி சிவகுருசிவசித்தனே!

‘ல’ கரக் கவிகள்

சிவசித்தரே!
லக்னம் மாற்றுமோ நம்கி ரகத்தை
லக்ஷியம் கெடுக்குமே நின்தய – லக்னமே
லயித்து விடுவாசி வழிஎனும் சித்தர்வழி
லயம் கூடிடுமே வாசியே
– நின் குறிக்கோள்களையும், லட்சிய வேலைகளையும், நல்ல விஷயங்களையும் ஜாதகம் பார்த்து கெடுத்து விடாமல் சிவசித்தர் காட்டும் வாசி வழியில் ஒன்றியிருந்தால் நிச்சயம் வெற்றி கிடைக்கும்

சிவசித்தரே!
லாவணி பாடியு மேறாத எமக்கு
லாவக மாய் ஏற்றினீரே – வாசியால்
லாவண்யம் கூட்டி னீரேஎம் எழுத்துகளில்
லாகிரி கண்டதென் எழுத்தாணி
– வினாவிடை பாடலாய்ப் படித்தும் விடை கிட்டாத என்னைப்போன்றோருக்கு, அனைத்தும் புரிய வைத்தீரே உம் வாசியோகத்தால், என் எழுத்துகளில் அழகு கூட்டி மெருகேற்றினீரே, என் மைபேனா கூட மயக்கம் கொண்டதே….

சிவசித்தரே!
லிங்கம் எனும் ரூபத்தின் உன்மை
லிங்கம் காட்டினீர் பிரதிஷ்டை – மூலமே
லிங்கம் உணர்த்திய தாம்பத்ய உண்மை
லிங்கம் என்னும் அரூபவே
– லிங்கரூபத்தின் உண்மை பொருள் அதனை நம் மையத்தில் லிங்கப் பிரதிஷ்டை மூலம் காட்டினீரே, அது உணர்த்திய பாலின உண்மை அரூபமாய் எங்களுள் விளங்கியதே

சிவசித்தரே!
லீலைகள் புரியும் லாவக மனிதர்
லீலைகள் புரிந்தும் எல்லாம் – தொலைத்தும்
லீலைகள் துரத்த எங்கே செல்வீர்
லீலைகள் தோற்குமே வாசியிடமே
– தவறான விளையாட்டுகள் மற்றும் காதலர்கள் என்ற பெயரில் தவறிழைக்கும் மனிதர்களே, நீங்கள் செய்யும் தவறுகளால் எல்லாம் தொலைத்து நின்றும்.. எங்கு சென்றாலும் விமோசனம் கிடைக்காது. அப்பேற்பட்ட போதை எனும் கட்டிலிருந்து உங்களை விடுவிப்பது வாசியே..

சிவசித்தரே!
லுப்தம் கொண்ட மானுடர் கேளிர்
லுப்தம் கொண்டு என்னே – கண்டிர்
லுப்தம் கொடுத்தது மருந்தும் நோயும்
லுப்தம் கொல்லுறும் வாசியால்
– பேராசை கொண்ட மனிதர்களே கேளுங்கள், பேராசையால் நீவீர் பெற்றது என்ன? வெறும் நோயும் மருந்துகளும். வாசியால் மட்டுமே பேராசை உணர்வை கொல்ல முடியும்.

சிவசித்தரே!
லூட்டி யடிக்கும் மண்போன்ற நாமே
லூட்டி மமுடிந்தும் கரைந்து – போனோமே
லூட்டி ஏற்றும் அறியாமை மூடம்
லூட்டி விடியுமாம் வாசியால்
– மிகுந்த மகிழ்ச்சியில் தவறுகள் செய்யும் களிமண் போன்ற நாம், அத்தவறுகளால் கரைந்து போகின்றோம், அது நம்முள் அறியாமை வளர்க்கிறது.. அந்த இருளிலிருந்து வெளிச்சத்திற்கு எங்களை அழைத்து வர வாசியால் மட்டுமே முடியும்.