சிவகுரு சிவசித்தரின் பாடல்கள்

 

வாசியோகப் பாடல் : 2

சிவகுருவே சரணம் ! 

sivssiththan 2  (11)காணுலவும் நாள்பல கண்டிராத உன்னதமாய்

கண்டபின் மெய்சிலிர்க்கும் உண்மையாய் உலவும்

கண்கண்ட உண்மைதனை நம்பறியா செயல்தனை

கண்முன் காட்சிக்கனையாய் முன்நிறுத்தி

மெய்ப்பிக்கலானார் ‘சிவசித்தர்’ சிவனருளாலே !

 

*********************

 

சிவகுருவே சரணம் !

 

வானதனில் நானிருக்க தேடாதீர் பூமிதனில்

உனதுலகம் பூமியல்ல உன்னுள்ளம் எனதுணர்த்த

நானாய் வராது உருப்பித்தேன் என்னருளாய்

உனதுலகம் தூய்மையாய் ஐங்கழிவகற்றி சுற்றிவரும்

பூமியாய் உன்புருவில் சுழல்தெரிய – நானடக்கமும்    

உன்னுடலில் வெளிக்கொணர உயிர்ப்பித்தேன்

என் சீடனாம் சிவத்தை சிவசித்தரை !

என்னுமுறையால் மொழிகிறார் சிவபிரானே !

 

*********************

 

சிவகுருவே சரணம் !

 

வாசியெனும் ஈரெழுத்திலோடும் உயிர்த்துடிப்பு

நாசிவழி இருபுரு நடுதலின் நாதன்தன்

இயல்பினால் மேலேறி உள்ளனைத்தும்

ஒன்றாக்கி; துடிப்பதனில் சீராக்கி

எண்ணத்தை ஓராக்கி ! செயலதனை

மெய்யுணர்வாய் ஊட்டும் உருவம் !

மனிதுனுமாய் யாவர்க்கும் ஆசிதனை

அருளிய சிவகுருவாம் சிவனுருவம் !

எம்குருவாம் சிவசித்தன் தாழ்பணிந்தேனே !   

 

*********************

 

சிவகுருவே சரணம் !

 

பொய்யுரையை மெய்பிம்பமாய் பொய்ப்பிக்கும்

மானிடரையெல்லாம் வாயுரையாய் வாழ்த்தி

தினம்தொழுது தாழ்பணிந்து வணங்கினபோதும்

இறையுணர்வை தான்தேடி தினமோடும்

தன்னதனை யுணரா பித்தனாய்வாழ

வழியின்றி திரிந்தோரையும் கண்டெடுத்து

நாள்குறித்து தன் கையாசிதனில்

உயிரூட்டி, வாசிதனில் நிலைநிறுத்தி,

ஊசிநூலாய் உட்புகுந்து மாசெனும்

நோய்களைந்து உள்வேசம்பல

வெளியேற்ற வழிகண்டு அவ்வழியினதாம்

ஆசனம் உரைத்து உடல் நெறிதனை

காலில் கட்டுகிறார் எம் குருநாதர்

சிவசித்தரவர்’ குருநாதர் ‘சிவனேசனவன்’ ஆசியினாலே ! 

– க. முகேஷ்.