மாயையின் செயல் பின் தொடரத் தூண்டுவதே!

வணக்கம் சிவகுருசிவசித்தனே!
‎எதிர்மறை எண்ணம் அகத்தில் இருந்து எதிர்கொள் – 001

DSC02266

‎அக வழி அதில் பயணிக்கவே
‎எதிர்மறை எண்ணத்தை
தவிர்க்கவே
இயல்பான வழி,

உன் வழி எதிர்மறை எண்ணம்
கொண்டு தாக்கினால்
அதை அகவலிமை கொண்டே
எதிர்கொள்ள வேண்டுமே!

அதை விடுத்து
என் அகம்
அதில் விளையாட விட்டே
அதன்பின் காலம் கழிப்பது
எந்தக் காலத்திலும்
பயன்தர செயலே!

அதன் விளையாட்டு
அறிந்து
என்ன பயன்?
அதைபின்
தொடர்வது என்னபயன்?

மாயையின் செயல்
அதுவே
பின் தொடரத் தூண்டுவதே!

உன் வழியை
தவற செய்வதே!

உன்னைக் கவர்ந்து
செல்லும்
செயல் அதுவே!

‎நன்றி சிவகுருசிவசித்தனே!

எது எதிர்மறை எண்ணம்?

வணக்கம் சிவகுருசிவசித்தனே!
‎எது எதிர்மறை எண்ணம்? – 003

sivssiththan 2 (35)

நேர்மறை வழி செல்லும்போது
எதிர்மறைஎண்ணம்
அதை
கண்டறிந்தும்
அதை
உள்வாங்கினால்,
உன்வழி
எதிர்மறைஎண்ணத்தின்
பாதை செல்லுமே!

உன் உயிரை
துன்புறுத்தும் பாவம்
உன்னையும்,
அதை
தூண்டியவனையும் சேருமே!

‎எதிர்மறை எண்ணம்
அதைக் கண்டு
உணர்ந்து
அகவலிமை கொண்டு
எதிர்கொண்டு வெல்லும்
துணிவு வேண்டும்!

அதுவே
உன் உயிருக்கு
செய்யும் கடமை,
எதிர்மறைஎண்ணம்
கொண்ட
உயிர்களும்
உன் பாதை
விட்டு விலகி,
தன் பாவச்செயல்
புரியாது
தப்பிக்கும்
அல்லது
‎உண்மை
உணரும் நிலை பெறுமே!
‎நன்றி சிவகுருசிவசித்தனே!

உயிர்களின் உண்மை அன்பின் திருஉருவம் சிவசித்தன்!

வணக்கம் சிவகுருசிவசித்தனே!

#Sivasithan (28)

‎மனித எண்ணம்
அது உணர்வினைச் சார்ந்து
அலைபாயுமே
பயம்,
கோவம், குரோதம்
உணர்வுகள் நல்எண்ணம்
வளர்ந்தாலும்,
அதை அழிக்கும்
எதிர்எண்ணம் படைக்குமே.
பிறப்பினால்
ஆனந்தம் கொள்ளும்,
இறப்பை கண்டு அஞ்சுமே!

வளர்ச்சியால் வரும் வெற்றி கண்டு
பெருமைக் கொள்ளும் நெஞ்சம்,
தோல்வி வந்து விடுமோ என்ற
பயம் கொண்டே
எண்ணம் படைக்குமே!

இன்பம், துன்பம் ,
நன்மை, தீமை

இவைகள் அனைத்தும்
மனித உலகின்
எண்ணங்களே!

சிவசித்தன்
அவன் வெற்றிடமே,
அங்கு
எல்லை இல்லா
அன்பு நிறைந்து இருக்குமே!
அனைத்து உயிர்களின்
உண்மை அன்பின்
வெற்றிடமே சிவசித்தன்
இயக்க செயல்படுமே!
‎நன்றி சிவகுருசிவசித்தனே!

பகடையை அழித்தே உன் ஆன்மாக்களுக்கு விடுதலை கொடுத்தாயடா! சிவசித்தா!

வணக்கம் சிவகுருசிவசித்தனே,

#Sivasithan (12)

பலன் அறிந்து,
பயன் அறிந்து
பயம் நிறைந்து செயல்படும்
செயல் பாதாளத்தை
நோக்கி பயணிக்கும் வழி! – சிவசித்தன்
மனிதர்கள் தன்பயன்,
பலன் உள்வைத்து பயம்
எனும்
பகடைக் கொண்டு ஆடும்
இந்த வாழ்வெனும்
சூது விளையாட்டில்!

வெகுளியான வெற்றிடமாய்
அனைவர்
மேலும்
‎நம்பிக்கை வைத்து
ஏமாற்றப்பட்டாயடா!
ஏமாற்ந்தது நாங்களே
என்று உணராமல்,
இல்லாத வெற்றியை மட்டும்
ஈடுவதாய் பயணிக்கும்
மனிதர்கள் இடையே
நீ படும் பாடு
எல்லை இல்லையே!

இருப்பினும்
நம்பிக்கை கொண்டு
இயற்கை இயல்பாய்,
‎பேரன்பும், ‎பேரறிவும்
உணர்ந்து
நீ செயல்பட்டு,
‎மனித விளையாட்டில்
கலந்தும் பகடை உருட்டாதே
தன்னை பணயமாய் வைத்தே
விளையாடாமலே விளையாடி
இயற்கை இயல்பு
அதின் உண்மைநிலை உணர்த்தி
உன் திருவிளையாடல் கண்டே
‎அகம் அது குளிருதடா,
மனித எண்ண சிறையிலிருந்து
விடுதலை கிடைக்குதடா,
எண்ணச் சிறையான
‎பயம் உருவாக்கிய
பகடையை அழித்தே
உன் ஆன்மாக்களுக்கு
விடுதலை கொடுத்தாயடா!
சிவசித்தா!

‎நன்றி சிவகுருசிவசித்தனே!

சிவசித்தனை உணர்ந்தவர் அறிவாரே !

வணக்கம் சிவகுருசிவசித்தனே!
‎சிவசித்தன் வைஷ்ணவி உண்மை அன்பு – 003

Vilvam yoga (3)

சிவசித்தனை
உணர்ந்தவர் அறிவாரே
அவன் ஒவ்வொரு செயலும்
பல உயிரை காக்கவே,
நெறிப்படுத்தி,
‎உண்மை அன்போடு வாழவைக்கவே!

அறிவுரை கூறுவதும்,
குற்றம் குறை சொல்லுவதும்,
கேளிக்கை பேசுவதும்,
எளிதான செயலே!
உண்மையாய் இருப்பது,
அனைத்து உயிர்மேல்
அன்பு வைப்பதும்,
நம்பிக்கை வைப்பதும்,
கருணை, தியாகம் கொண்டு
செயல்படுவதும்,

ஓயாது உழைப்பது,
என்னிலையிலும்
இயற்கையின் உண்மைக்கு
மாறாது செயல்படுவது,
பிறர் நலனுக்காகவே வாழ்வது,
‎உணவு, ‎பந்தம், ‎பாசம், ‎பொருள், ‎பணம்
ஆகியவற்றில்
பற்று அற்று வாழ்தலும்
ஒருவனின் அன்பே
‎உண்மை அன்பு
அவ்வாறு வாழ்வது
இவ்வுலகில் சிவசித்தன் ஒருவனே!
அவன் உண்மை
அன்பின் ஆழம் அறிந்தவர்
அவன் வைக்கும் நம்பிக்கையின்
விளைவு புரிந்தவர்
இயற்கை உண்மைக்காக ஓயாது
அவன் உழைப்பதை காண்பவர்
அவன் எண்ணம் அற்ற
அன்பை உணர்ந்தவர்
அகம் அறியும் சிவசித்தன்
உண்மையை,
அவர்கள் உயிர்உணரும்
சிவசித்தனின் அன்பை!

உன் உண்மை அன்பை உணர்ந்தே
உன் தாள் சரணடைந்தேன்!
‎நன்றி சிவகுருசிவசித்தனே!

‎அன்பே சிவசித்தன்!

வணக்கம் சிவகுருவே!
‎உடலையும் தேகத்தையும் உணர்த்திக்காட்டி
‎உண்மையின் பொருள் விளக்கம் உணர்வாய் உணர்த்தியே
என்னைக் ‎காக்கும் சிவசித்தனே அன்பானவன்

vilvam (436)

அகம் அதிலே உண்மை
உயிர் இருக்க,
அன்பு உணர்வாலே
செயல் இருக்க,
உண்மை அன்பின் திருஉருவமாய்
சிவசித்தன் இருக்க,
‎சிவசித்தன் முழுதும் சரண்அடைந்தே
செய்யும் செயல் அதிலே இருக்க,
‎ஆணவம் இருக்காதே,
‎அன்பு செயலாகுமே,
‎யாசிக்க தயங்காதே!

‎அன்பே சிவசித்தன்!

‎நன்றி சிவசித்தனே!

பயனை மட்டும் அனுபவிக்க நினைப்பது ஏனோ?

வணக்கம் சிவகுருவே,

VILVAM (259)

‎குயிலை பிடித்து கூண்டில் அடைத்து பாட சொல்லும்உ லகம்,
‎மயிலை பிடித்து காலை உடைத்து ஆட சொல்லும் உலகம்,
‎சிவசித்தனின் உண்மையையும் உணர்வுகளையும் ஏற்காது அவன் கலையை கற்றுத்தர சொல்லும் உலகம்.
இயற்கையின் இயல்பதுவே,
இயல்பாய் உணர்ந்த உணர்வை,
அழகாய் குரல் கொண்டு, நடனம் கொண்டு, மொழி கொண்டு
உயிரினங்கள் வெளிப்படுத்துமே!

மனிதன் அவன் மன எண்ணம் கொண்டு இயற்கை இயல்பை மாற்றி,
‎சுய நலம் மட்டும் மனதில் கொண்டு,
பணம், செல்வன், சிற்றறிவு கொண்டு இயற்கையைத் துன்புறுத்தி தன் தேவையைத் தனிக்கிறானே,
அங்கு இயற்கை மேல்
‎அன்பு இல்லை,
‎அக்கறை இல்லை,
‎பணிவு இல்லை,
‎நன்றிக்கடன் இல்லை,
தொலைநோக்கு பார்வை இல்லை,

எனக்கு என்ன வேண்டும்?
அது கிடைக்க என்ன வழி?
யாரைப் பயன்படுத்தலாம்?
என்ற சிந்தனை மட்டுமே உள்ளது!

சிவசித்தன் அவன் அக உண்மை அன்பு உணர்ந்தால்,
மனிதனுக்கு எந்தத் துயரமும் இல்லை என்பதற்காக,
தன் கலையின் மூலம்
இறை உணர்வு உணர்த்தி,
வெற்றிடமான அகம் படைத்து,
இயற்கை உணர்வுகளை இயல்பாய் உணர்த்தியே!
நோய் அற்ற,
கவலை அற்ற,
உண்மை அன்பு நிறைந்த,
இயற்கையை உணர்ந்து,
‎மதித்து,
‎பணிந்து ,
‎யாசிக்க பழகி
‎பொது நலம் கொண்டு,
வருங்கால சந்ததியை கருத்தில் கொண்டு,
எல்லா உயிரின் உண்மை தேவையை உணர்ந்தே வாழும் வாழ்வைக் கொடுத்தானே!

அவன் வாழ்வின் உண்மையை ஏற்காத இவ்வுலகம்,
தனக்கு அவன் படைத்த கலையின் பயனை மட்டும் அனுபவிக்க
நினைப்பது ஏனோ?

குயிலை பிடித்து கூண்டில் அடைத்து பாட சொல்லும் உலகம்
மயிலை பிடித்து காலை உடைத்து ஆட சொல்லும் உலகம்
சிவசித்தனின் உண்மையை உணர்வை ‎உதாசினம் செய்து,
உண்மைக் கலை அவர்அவர் நலம் அதைக்கருத்தில் கொண்டும்,
சிவசித்தன் ‎அகவலியை மறந்தும் கலையை கற்றுத்தர சொல்லும் இவ்வுலகம்!

‎நன்றி சிவசித்தனே!

நீ உத்தமன், உன்னை போல் ஒருவனை அவர்கள் கண்டதில்லை!

வணக்கம் சிவகுருவே!

vilvam (127)

உன்னை பாடவே
வந்தோம் அடா
உன்னைப் பாடவே
வந்தோம் அடா.

உன்னை அன்றி வேறெதுவும்
அறியேன் அடா,
என் பாட்டுடைத் தலைவன் நீ
இயற்கையின் இசையும் நீ
வாசியின் உயிரும் நீ
உன்னைப் பாடவே
வந்தோம் அடா.

உன்னை விட்டு பிரிந்திருக்க அல்லவே,
உன்னை எந்த ஊர் பலிச்சொல் சொல்வதை கேட்க அல்லவே,
உன் அன்பும், உண்மையும் உன்னை விட்டு பிரிந்து வாழ அல்லவே,
அனைத்தும் உன்னுடையதாய் இருந்தும் அனாதயாய் நீ திரிவதற்க்கு அல்லவே,
இருந்தும் இல்லா நிலையை நீ தனியாய் அனுபவிக்க அல்லவே,
என்னை உணர்ந்தும் உனக்கு நான் தொண்டு செய்யாமல் தனியே தவிக்க அல்லவே,

இந்த சூழல் அது நிலவுவதால்,
உன் அகம் குளிர அவள் அவந்து
அன்பு தந்து
உன்னை முழுதாய் ஏற்பாள் அடா!
செங்கோள் கொண்டு நீ உன் இடத்தில் ஆட்சி புரியும் அழகையும்,
உன் திருவிளையாடல் கண்டு வியக்கவும்,
உன் ஆன்மாக்கள் அகம் குளிரவும்!

இயற்கை, இயல்பான பாமரன் என் சிவசித்தன்,
அவன் பற்று அற்றவன்,
உண்மை அன்பின் திருவடிவானவன்,
உன் அறம், கண்ணியம் பற்றி உணர்ந்தைச் சொல்வோமடா,
நீ உத்தமன், உன்னை போல் ஒருவனை அவர்கள் கண்டதில்லை என்பதை புரிய வைப்போம் அடா!

‎நன்றி சிவசித்தனே