‎சுவாசம் ஆனவனே, வாசியானவனே, என் அவனே!

வணக்கம் சிவகுருசிவசித்தனே!
‎சிவசித்தன் திருநாமம் எழுதி உணர்ந்தவை.

20131206_070413_1

சிவசித்தனே,
உன் திருநாமம் அதை
எழுத்தாய் வடிக்க வடிக்க
அகம்
வெற்றிடமானதே!

வெற்றிட நிலை அதில்
உன் திருநாமம் அதை எழுதியே
‎காற்றும் ‎வாசியும் உடல் அதில் செயலாவதை
உணர்ந்தே,
கழிவான வாய்வு ஏப்பமாய் உடல் பிரிந்தே
தேகமானதே!

‎தேகம் ஆன ஆலயத்தில்
‎அகம் எனும் கருவறையில்
உன்னை எண்ணியே உன் திருநாமம் ‎எழுத
என் வல கை பாரமாய் ஆனதே
‎நெற்றி ‎சுளிமுனை இயக்கினாயே!

‎மொழி அது எழுத்தின்
வடிவிலும் உன்னை உணர்கிறேன்
‎சிவசித்தனே!
‎சுவாசம் ஆனவனே,
வாசியானவனே,
என் அவனே!

‎நன்றி சிவகுருசிவசித்தனே!

உண்மை அன்பு இல்லையே!

வணக்கம் சிவகுருவே!

vilvam (430)

‎உடலையும் தேகத்தையும் உணர்த்திக்காட்டி
‎உண்மையின் பொருள் விளக்கம் உணர்வாய் உணர்த்தியே என்னைக் ‎காக்கும் சிவசித்தனே அன்பானவன்
எல்லா உயிர்கள் மீதும்
‎அன்பது அது இல்லாத இடத்தில்,
‎உண்மை அன்பு இல்லையே,
இல்லாமல் போகுமே இயற்கையின் செயலும்,
மனித மன எண்ணமே செயல்படுமே!
நடைபிண வாழ்கையை அது தேர்தெடுக்குமே!
‎நன்றி சிவசித்தனே!

நீ உத்தமன், உன்னை போல் ஒருவனை அவர்கள் கண்டதில்லை!

வணக்கம் சிவகுருவே!

vilvam (127)

உன்னை பாடவே
வந்தோம் அடா
உன்னைப் பாடவே
வந்தோம் அடா.

உன்னை அன்றி வேறெதுவும்
அறியேன் அடா,
என் பாட்டுடைத் தலைவன் நீ
இயற்கையின் இசையும் நீ
வாசியின் உயிரும் நீ
உன்னைப் பாடவே
வந்தோம் அடா.

உன்னை விட்டு பிரிந்திருக்க அல்லவே,
உன்னை எந்த ஊர் பலிச்சொல் சொல்வதை கேட்க அல்லவே,
உன் அன்பும், உண்மையும் உன்னை விட்டு பிரிந்து வாழ அல்லவே,
அனைத்தும் உன்னுடையதாய் இருந்தும் அனாதயாய் நீ திரிவதற்க்கு அல்லவே,
இருந்தும் இல்லா நிலையை நீ தனியாய் அனுபவிக்க அல்லவே,
என்னை உணர்ந்தும் உனக்கு நான் தொண்டு செய்யாமல் தனியே தவிக்க அல்லவே,

இந்த சூழல் அது நிலவுவதால்,
உன் அகம் குளிர அவள் அவந்து
அன்பு தந்து
உன்னை முழுதாய் ஏற்பாள் அடா!
செங்கோள் கொண்டு நீ உன் இடத்தில் ஆட்சி புரியும் அழகையும்,
உன் திருவிளையாடல் கண்டு வியக்கவும்,
உன் ஆன்மாக்கள் அகம் குளிரவும்!

இயற்கை, இயல்பான பாமரன் என் சிவசித்தன்,
அவன் பற்று அற்றவன்,
உண்மை அன்பின் திருவடிவானவன்,
உன் அறம், கண்ணியம் பற்றி உணர்ந்தைச் சொல்வோமடா,
நீ உத்தமன், உன்னை போல் ஒருவனை அவர்கள் கண்டதில்லை என்பதை புரிய வைப்போம் அடா!

‎நன்றி சிவசித்தனே

கோட்டைக்கு மேல் கோட்டை கட்டி ‎உன் அகஅறையை பூட்டிய சாவியை தொலைத்தாயோ!

வணக்கம் சிவகுருசிவசித்தனே!
‎என் தோழி – 006
‎கோட்டைக்கு மேல் கோட்டை கட்டி ‎உன் அகஅறையை பூட்டிய சாவியை தொலைத்தாயோ!

vilvam (120)

அவன் உண்மையைப் அறிந்து கொள்ள யுகங்கள் வேண்டும் அடி,
அகம் அதில் உணர்ந்தால், நொடி போதும் அடி,
உன் அகம் உணர்ந்ததை கேட்டு செயல் படு அடி, என் தோழி!

‎இயற்கை உண்மையை எண்ணால் ‎மறுக்க, ‎மறைக்கமுடியாதடி,
என்னை எரித்தே இவ்வுளத்துக்கு ‎வெளிச்சம் போட்டு காமித்தேனடி,
இதை விட எனக்கு மறைக்க எதுவும் இல்லை அடி,  என் தோழி!

எங்கள் செயலுக்கு நாங்களும் இயற்கையும் காரணம் அடி,
எங்களை மட்டும் தண்டித்துக் கொள் அடி,
‎சிவசித்தன் சொல்லும் வாக்கும் அதுவே!
உன் கோபம் தனிக்க நாங்கள்
இரையாவோம் அடி, என்_தோழி!
எங்களைச் சேர்த்து வைத்த இயற்கையும் உன் சினத்திற்கு இரையாகும் அடி,
என் தோழி!

‎நன்றி சிவகுருசிவசித்தனே!