இயற்கை தன்னிலை உணர்ந்தே செயல்படும்!

வணக்கம் சிவகுருசிவசித்தனே,

vilvam (440)

‎இயற்கை தன்னிலை உணர்ந்தே செயல்படும்.
ஊருக்காக வாழும்
இவன்
தன்னை இழப்பான்.

பிற ‎அகம் அமைதியடைய
அவர்
பாரம் சுமப்பான்
சுமந்தே வரும்
‎கண்ணீர் மறைப்பான்!

‎சுவாசம் நின்றால்,
‎உயிர் பிரியும்
என்று அறிந்தே
‎தூங்கும் போதும்
‎இயற்கை இயல்பாய்
சுவாசிக்கும் செயல் நடக்குதே!

‎சூரியன்
‎ஒளி இல்லாமல் போனால்,
உயிர்கள் வாழமுடியாது
என்று அறிந்தே
சூரியன்
தன்னிலை இருந்து
தன்னை எரித்து
ஒளி வெப்பத்தையே தருதே!

இயற்கை இயல்பான
சிவசித்தனும்
தன் உண்மை உணர்ந்து
தன்னிலையில்
இருந்து மாறாமல்
தன்செயல் செய்கிறான்!

‎நன்றி சிவகுருசிவசித்தனே!

நீ அகிலத்தில் செய்ய வந்த செயலுக்கு என்னை கருவியாய் பயன்படுத்துவாயாக!

வணக்கம் சிவகுருவே!
‎சிவசித்தனின் உண்மையை உணராத நிலை
‎சிவசித்தனை முழுதாய் புரிந்தவர் யாரும் இல்லை

VILVAM (140)

உண்மையும் அன்பும் கொண்டவன்
பேரறிவை மட்டும் நம்பிச் செயல்படுபவன்,
இந்த புவியில் பிறந்து விட்டான்!

ஒவ்வொரு காலத்திலும்,
அவனைத் தேடிவந்து
பயிற்சி செய்பவர்களும்,
தொண்டு செய்பவர்களும்
அவர் அவரின் பக்குவத்திற்கு ஏற்றவாரும்,
அவர் அவர் வாழ்க்கையின் அனுபவக் கல்வியைக் கொண்டே

சிவசித்தனைப் புரிந்து கொள்ள முயற்சி செய்கின்றனர்,

புரிந்து, உணர்ந்த பின்னும்
இவனை வைத்து தனக்கு என்ன என்ன பயன் உண்டு என்று பார்பவர்களும் உள்ளனர்,
‎புகழ், ‎கவுரவம், ‎பணம் சம்பாதிக்கலாம்?
‎பூஜை,  ‎பரிகாரம், ‎ஜாதகம் போன்ற மனித எண்ணம் அதை எவ்வாறு இவன் வழியில் திணிக்கலாம்?
என்றே பலர் சிவசித்தனைச் சுற்றி இருந்தார்கள்!

சிவசித்தன் பொறுமையுடன் அவர்களும் என் ஆன்மாக்கள் என்று
மன எண்ணம் கொண்ட செயலான பூஜை செய்தே, ஒரு காலக்கட்டதில் இது தேவை இல்லை என்று அதையும் உணர்திதியே அழித்தான்!
கட்டம் பார்பதற்க்கும் அதே நிலையே,
நவகிரகங்களும் அவன் முன் செயலாகாது என்று நிரூபித்தே அதை அழித்தான்!

‎சிவசித்தன் என்றும் ‎பேரறிவோடு செயல்படுபவனே!
அதைப் புரிந்துகொள்ளும் அளவிற்கு அவனிடம் யாரும் முழுதாய் சரணடைய வில்லை என்பதே உண்மை!

சிவசித்தனே!
எனக்கு உன்னை அன்றி எதுவும் இல்லை,
நீ மட்டுதான் எனக்குத் துணை,
உனக்கு ஏற்றவாறு என்னை மாற்றிக் கொண்டு செயல் பட ஒவ்வொரு நொடியும் முயற்சி செய்வேன்,
ஒவ்வொரு நொடியும் உன் அன்பை உணர்ந்தே செயல் படுவேன்,
உன் மேல் வைக்கும் நம்பிக்கையின் ஆழம் என்ன என்பதையும் மூழ்கி உணர தயக்கம் இல்லை,
ஆனால், உன்னை தனிமையை உணர விடமாட்டேன்,
என் தேகம் எனும் பிச்சை பாத்திரம் உன் தாள் பணிந்தே இருக்கிறது,
அதை ஆட்கொண்டு நீயே செயல்படுத்துவாயாக!
நீ அகிலத்தில் செய்ய வந்த செயலுக்கு என்னை கருவியாய் பயன்படுத்துவாயாக!

‎நன்றி சிவசித்தனே!

கோட்டைக்கு மேல் கோட்டை கட்டி ‎உன் அகஅறையை பூட்டிய சாவியை தொலைத்தாயோ!

வணக்கம் சிவகுருசிவசித்தனே!
‎என் தோழி – 006
‎கோட்டைக்கு மேல் கோட்டை கட்டி ‎உன் அகஅறையை பூட்டிய சாவியை தொலைத்தாயோ!

vilvam (120)

அவன் உண்மையைப் அறிந்து கொள்ள யுகங்கள் வேண்டும் அடி,
அகம் அதில் உணர்ந்தால், நொடி போதும் அடி,
உன் அகம் உணர்ந்ததை கேட்டு செயல் படு அடி, என் தோழி!

‎இயற்கை உண்மையை எண்ணால் ‎மறுக்க, ‎மறைக்கமுடியாதடி,
என்னை எரித்தே இவ்வுளத்துக்கு ‎வெளிச்சம் போட்டு காமித்தேனடி,
இதை விட எனக்கு மறைக்க எதுவும் இல்லை அடி,  என் தோழி!

எங்கள் செயலுக்கு நாங்களும் இயற்கையும் காரணம் அடி,
எங்களை மட்டும் தண்டித்துக் கொள் அடி,
‎சிவசித்தன் சொல்லும் வாக்கும் அதுவே!
உன் கோபம் தனிக்க நாங்கள்
இரையாவோம் அடி, என்_தோழி!
எங்களைச் சேர்த்து வைத்த இயற்கையும் உன் சினத்திற்கு இரையாகும் அடி,
என் தோழி!

‎நன்றி சிவகுருசிவசித்தனே!