நின் புகழ் பாடியே நிலைநிற்க்கும் உயிர்ஆன்மா!

வணக்கம் சிவகுருசிவசித்தனே!
‎நின் புகழ் பாடாது உலாவும் அகம்

‎நின் புகழ் பாடியே நிலைநிற்க்கும் உயிர்ஆன்மா,

#Sivasithan (27)

உலாவும் மனம் அதுவே
தன்னுள் உணராது
பிறர்சொற்களில் மயங்கி,
கற்பனையிலும் லயித்து,
வீண் விவாதங்களில் கலந்து,
நிகழும் காலத்தை
இறந்தக் காலமாக்குமே!

உண்மையின் உருவைக்
கண்ணில் கண்டும்
இன் நிலை ஏனோ?
காண அறியாதவனை
கண்டதாலா?
கண்டது உண்மையிலும் உண்மையா
என்ற
ஆச்சரியம் எழுந்ததாலா?
உண்மையே
என்ற கர்வத்தினாலா?

எண்ணம் எதுவாயினும்,
இந்த வைகையான
உணர்வாயினும்,
எத்தகைய காரணமாயினும்,
பொருள் ஒன்றே

ஐயனே,
நான்
என்வாழ்வு பாதையில்
தவறியதாகும் அது!
நின் புகழ்பாடாது,
என் எண்ணம் பின் ஓடும்
ஒவ்வொரு நொடியும் வீணே,
அதன்பின் தான்
நான் ஓடுகிறேன்
என்பாதை நான் மறந்தாலும்,
என்னிடமே மறைத்திருந்தாலும்,
‎சிவசித்த வாசிதேகக்கண்ணன்
ஆன
பேரொளியானிடம் ஒழிந்து
கொள்ளமுடியுமா?

‎தனதன்பு, ‎தனதாற்றல் கொண்டு
‎திருவருள் பெற்று
என்னை செயல்படுத்துவாய்
வாசிதேகக்கண்ணனே
என் அவனே
என்னை வென்றவனே!
என் தமிழுக்கு உரியவனே!
உன் அன்புக்கு உரியவளுக்கு!
அருள்வாய் அன்பான சிவசித்தனே!

‎நன்றி சிவகுருசிவசித்தனே!