சிவசித்தரின் பாமாலை|007|

சிவகுருவே சரணம்

மனிதப் பிறப்பின் மகத்துவம்
அறியாத மனிதனே
அரிது, அரிது, மானிடராய்ப்பிரப்பதுஅரிது
என்பது சான்றோர் வாக்கு
ஆசையின் அளவறியது
பணம், பணம், என்று
நாயாய் அலைந்து, பேயாய்திரிந்து
பெட்டியை நிறைத்தாய் பணத்தால்,
உள்ளிருக்கும் உன் உயிர்
அழிவதை, அறியாத மூடனே
அதனால் இழந்தாய்
ஆயுளையும், ஆரோக்கியத்தையும்

சீக்கால் சீரழிந்து வந்தாய்
சிந்தாமணிக்கு, வாடிய
மலராய், வந்த உன்னை
வாசி என்னும், நல்ல
நீருற்றி, வண்ண
மலராய் பூக்கச்செய்தார்
வில்வத் தோட்டத்தின்
காவலராம், நாம் சிவகுரு சிவசித்தர்.

சிவசித்தரின் பாமாலை|001|

ஆணவம்

IMG_20150409_062010தாயின் கருவறையில் உதித்து
இப்பூவுலகில் காலடி வைத்து
பெற்றோரின் அரவணைப்பில் வளர்ந்து
சமுதாயத்தில் ஒருவராய் தோன்றி
பலதரப்பட்ட மக்களுடன் பழகி
பற்பல அனுபவங்களைப் பெற்று
உயர்ந்தக் கருத்துக்களை விட்டு
தீயவற்றை அகத்திலே ஏற்றி
ஆணவம் என்னும் குணத்தினாலே
அறிவை மட்டுமா இழந்தாய்
அடியோடு தன்னையே இழப்பாய் மானிடா!
வாரீர்! வாரீர்! வில்வம் மையத்திற்கு
வசந்தம் வீசும் வாழ்க்கை யினிலே
நாடிப் பார்த்து நரம்புகளைத் தூண்டி
வாசி என்ற காற்றை இழுத்து
அகத்தில் இருக்கும் இருளைப்போக்கி
நேசம் என்ற உணர்வை ஊட்டி
ஆணவம் என்னும் நிலையைப் போக்கி
அருள் என்னும் நிலையைப் பெற வைத்த
அற்புதச் சுடரே! சிவசித்தரே!
நின்புகழ் பாட வார்த்தைகள் இல்லையப்பா!
அப்பப்பா உன் செயலால் அனைத்தையும் பெற்றேன்
ஆணவம் அகலக் கண்டேன்
பற்பலப் பிணிகள் நீங்கி பரவசமடைந்தேன்
பக்தி மயமானேன்! சிவசிவ என உன்னிடம் தஞ்சம் புகுந்தேன்
யான் பெற்ற இவ்வின்பத்தை பெறுக இவ்வையகமே!
என்றென்றும் நின்சேவை தொடரட்டும்.
***********************************************************
மு.ஆனந்தி
13 12 108