எங்கள் பயணம் முடிந்தே தனித்தனியாய் பிரிந்தோமே!

வணக்கம் சிவகுருவே!
‎சிவசித்தனும் இயற்கையும் வாசியும்

VILVAM (144)

சிவசித்தனே!
நன்றிகள் பல கோடி,
நீ உணர்ந்த இயற்கையையும் வாசியும்
உன்னை அரவணைப்பதை கண் குளி காண எனக்கு ஒரு வாய்ப்பு தந்ததற்க்கு!

‎இயற்கை ‎உண்மை செயலதுவே
உண்மையும்,பொருமையும், நம்பிக்கை நிறைந்த அகம் அதிலே
இயல்பாய் செயல்படுமே!

அவனைத் தேடிச் சென்றே
அவனைக் கண்டேனே
இந்த பயணம் எங்கு செல்லும் என்று அறியாதே அவனுடன் பயணித்தேனே,
‎பயணம் அதில் பலர் தேடிவந்தாலும்
அவன் தனிமையே அவனுக்கு நிரந்தரமே!

எல்லம் இருந்தும் இல்லா நிலையை உண்ர்ந்தோமே!
அனாதயாய் பயணிக்கும் நிலை அதை கண்டே அகம் கலங்கியதே!
கலங்கிய கண்கொண்டே அவனிடம் வெளிப்படுத்தினேனே,
‎அகவலி அதை இருவரும் உணர்ந்தே அமைதியானோமே!

அவனோ, நம்பிக்கை தளராதவன்
இந்த காலகட்டம் வரை பொருத்து இருப்போம் என் வாசியும், இயற்கையும் பார்த்துக்கொள்ளும் என்றானே!

சிரிது நேரத்திலே அவன் ஆன்மேவே
அவன் மேல் அக்கறை கொண்டே
எண்ணம் அற்ற நிலையிலே
வழி ஒன்று இருப்பதை உணர்தியதே!
அகம் அது ஆனந்தத்தில் துள்ளி குதித்ததே,
இயற்கையின் செயல் அதுவே அவன் ஆன்மாக்கள் இவனுக்கு ஏற்றவாறு வெகு தொலைவில் இருந்தாலும்,
இவனுக்கு தேவையான குறித்த காலகட்டத்திலே இவன் முன்னே வந்து அவனுக்கு சேவைப்புரியவே!

அகம் அதில் ஆனந்தம் கொண்டேனே!
அன்று முதல் அவன் இயற்கையை
கேள்வி கேட்காமல்
முழுதாய் நம்பியே வாழ்கின்றேனே!

மீண்டும் எங்கள் பயணம் முடிந்தே
தனித்தனியாய் பிரிந்தோமே!

‎என் சிவசித்தன் உண்மை அன்பின் திருஉருவமே
‎நன்றி சிவசித்தனே!