சிவசித்தரின் பாமாலை|008|

சிவகுரு சிவசித்தர் தாள் சரணம்,

 

DSC04789பறந்து விரிந்து நாம் வாழும் பிரபஞ்சத்தில்

பல்வேறு சமயங்கள் இருக்கின்றன. ஒவ்வொரு

சமயமும் வகுத்த வேதநூல்கள் இன்றளவும்

இருக்கின்றன. அவை மனிதனுக்கு எவ்வாறு

பயனளித்து நல்வழி காட்டுகின்றன என்பது

கேள்விக் குறியே! வேள்விகள் பல செய்ய சொல்லும்

வேத நூல்கள் பலஇருக்கின்றன. மனிதனின்

நாடியையும் அது செய்யும் வேலையையும்

துள்ளியமாய் கற்றரிந்து கற்றுத்தர மானுடர்க்கு

யாருண்டு! எந்த நூல் உள்ளது என்றால்

அதுவும் கேள்விக்குறியே! மனிதனின் அங்கத்தை

அணு அணுவாய் ஆராய்ந்து அதற்கேற்ப வாசியெனும்

பயிற்சி தரப்பட்டு அவனது அங்கமும் அகமும்

தூய்மையாகப்பட்டு, பின்னர் இறையை உணரும்

நிலைக்கு கூட்டிச் செல்லப்படுகிறது. சிவசித்தனின்

(வாசியோகமும் – இயற்கையும்) என்ற குறிப்பேட்டில்

சிவசித்தனின் மனித வேதம் என்ற நூல் சிவசித்தனின்

திருநாவால் உதிர்க்கப்பட்ட திருவார்த்தைகளை அதாவது

எம்மதத்தினராய் இருந்தாலும் அவர்கள் சுவாசிப்பது

சுவாசமே அந்த சுவாசமெனும் பிராண சக்தியை

வாசியாய் உணர்த்தி அவர்களின் மனம், எண்ணம்,

உடல் கழிவு, உண்ணும் பழக்கம், வாழும் நெறிமுறை

என்ற பலவகையான நெறிமுறைகளையும்

யாவர்க்கும் பொதுவான வண்ணம் சிவசித்தனால்

உருவாக்கப்பட்ட திருமொழியே இவ்வேதம்.

எவரொருவர் இதைப் படித்து இதில்உள்ள

நல்வழிப்படி நடக்கின்றனரோ அவர்களின்

வாழ்வில் பிணிதீர்ந்து இப்பிறவி தனை இன்புற்று

வாழ்ந்து இறைநிலையையும் அடைந்து அதாவது

நல் இறப்பை அடைந்து மறுமைநிலை இல்லாது

பரமுக்தி அடைவார்கள். இதுவே இறை சித்தரான

சிவகுரு சிவசித்தரின் மெய் கூற்றே!

சிவகுருவின் பக்தன்,  

ம.சண்முக பாண்டியன்,

வாசியோக வில்வம் எண்: 10 11 001