சிவசித்தரின் பாமாலை|001|

 சிவகுரு சிவசித்தர் தாள் சரணம்.

sivssiththan 2  (10)

 

காயக் கழிவோடு வாழத் தெரியாமல் வாழ்வதனை

வாழ்ந்து கொண்டு உயிரானது உடலில்

இருந்தும் நடைபிணமாய் வாழ்ந்து கொண்டிருக்கும்

வாசியறியா மானிடர்களே ! எம் ஆசான்

சிவசித்தன் உந்தன் நாடிபார்த்து சிவமாகிய

வாசியை உடலில் ஏற்றி உம்மை தூய்மைப்படுத்தும்

தூயவரான சிவசித்தன் வாசிகலை பயில்மனமே !

 

**************************

 

தேகசக்தியை தந்து தெய்வ சக்தியை

அருளி பரமுக்தியதைக் கொடுத்து நாளும்

பொழுதும் நயம்பட உம்மைக் காத்து

உம்மை உனையே அறியச் செய்யும்

அருள்கலையே எம் ஆசான் சிவகுரு

சிவசித்தனின் உயிர்கலையெனும் வாசிகலையாம் !    

 

**************************

 

அகிலம் காக்க அவதரித்த ஆதியின்

புதல்வரே சிவகுரு சிவசித்தரே ! உந்தன்

மகிமை அறியாமல் அலைகின்றனர் அவனியிலே !

மாந்தர்கள் அங்கமதில் பிணியோடு

பிணிபோக்கும் மருந்தாய் சிவசித்தர் இருக்கையிலே !

 

**************************

 

ஒழுகின்ற விந்துதனை ஒழுங்குறுத்தி

தோய்வான மேனியையும் பொழிவாக்கி

வழுவிழுந்த மனதையும் நிலையாக்கி அறியாது

முன்செய்த வினைகள் அத்தனையும்  

பரிதிமுன் கண்ட பனி போல விலகியதே !

சிவசித்தனின் திருவடி பணிந்து வாசிகலை

அறிந்த தருணமதிலே !

சிவகுரு பக்தன்

 – ம. சண்முகபாண்டியன்.