இருளில் ஒளிரும் பிரபஞ்சத்தில் அறிவோம்…

சிவகுருவே சரணம்

444

 

கவிதையாய் அறிவோம் சிவசித்தனை

கண்ணின் மணியாய் அறிவோம் சிவசித்தனை

கலங்கரை விளக்கமாய் அறிவோம் சிவசித்தனை

கரிய இருளில் ஒளிரும் பிரபஞ்சத்தில் அறிவோம் சிவசித்தனை

கட்டவிழ்ந்த மலர்வாசத்தில் அறிவோம் சிவசித்தனை

கற்பக விருட்சமாய் அறிவோம் சிவசித்தனை

கருவறை தெய்வமாய் அறிவோம் சிவசித்தனை

கண்ணீரின் கதகதப்பில் அறிவோம் சிவசித்தனை

கட்டளையின் வடிவில் அறிவோம் சிவசித்தனை

கண்ணியமான வாக்கில் அறிவோம் சிவசித்தனை

கடல் போன்ற தோற்றத்தில் அறிவோம் சிவசித்தனை

கறையில்லா பேச்சில் அறிவோம் சிவசித்தனை

 

___________

 

உண்மையின் உருவம்……

 

உண்மை ஒளியே அனைத்துமாய் ஆக்கியது

உண்மை ஒளியே ஆற்றலின் பாதையென அறிவித்தது

உண்மை ஒளியே இயல்பு இயல்பே இறையெனக் காட்டியது

உண்மை ஒளியே ஈதொரு மாசக்தி தானென தெரிவித்தது

உண்மை ஒளியே உய்வுக்கு வழியென உரைத்தது

உண்மை ஒளியே ஊற்றாம் பேரின்பத்தை காட்டியது

உண்மை ஒளியே எம் “சிவசித்தன்” என பறைசாற்றியது.

 

சிவகுரு பக்தை ,

விக்னேஸ்வரி ராஜேஷ்குமார்.

சின்னமனூர்.

வாசியோக வில்வம் எண்: 12 05 313

 

“சிவகுரு உணர்த்தும் முதலும் முடிவும்

“சிவகுரு உணர்த்தும் முதலும் முடிவும்

#Sivasithan (21)

 

உணர்த்துமே ஒரு வழிப் பாதையை

உணர்த்துமே நெறியான வழியினை

உணர்த்துமே உடலே அனைத்தும்,

அதை அனைத்துமான நேர்மறை எண்ணங்களின்

பிறப்பிடமாக ஆக்குவது சிவசித்தரின் வாசியே!”

 

 

உண்மை ஒளியே ஏகன்; அவனே(ரே) சிவசித்தன்

என உணர்த்தியது

உண்மை ஒளியே ஒரு வாசலுக்கான சாவி என

விளக்கமளித்தது

உண்மை ஒளியே ஓங்காரம் அரியவைக்குமென

அறிவித்தது

உண்மை ஒளியே மெளவலாய் மலருமுள்ளேயென

மணம் பரப்பியது

உண்மை ஒளியே இஃதொரு கேடில்லை

சிவசித்தனிருக்கவென சிந்தை தெளியவைத்தது…

 

“உண்மையின் உருவமே! சிவசித்தனே!

உண்மையும் நீயே! ஒளியும் நீயே! சரணடைந்தோம்

ஒளியின் வழியில் உம்மிடம்!”

 

 

சிவகுரு பக்தை ,

விக்னேஸ்வரி ராஜேஷ்குமார்.

சின்னமனூர்.

வாசியோக வில்வம் எண்: 12 05 313